Skip to content

Западен Нил, Табановце, пожарите и затворениот предмет за модуларните болници: неделата во која се мереше активноста, а не ефектот

1 мин. читање
Сподели
Западен Нил, Табановце, пожарите и затворениот предмет за модуларните болници: неделата во која се мереше активноста, а не ефектот

Прскањата се бројат, заболените исто – и двете бројки растат

Градот Скопје брои третмани од 7 мај наваму, а опозицијата брои пациенти. Оваа седмица бројот на починати од западнонилска треска стигна до четворица, а од помалку од еден случај неделно се дојде до дванаесет за само седум дена. Во меѓувреме, тринаесеттата дезинсекција во Скопје беше спроведена додека на инфективна веќе лежеа болни, со уште дваесет планирани прскања до крајот на сезоната.

Целата расправа се сведе на календар – кој кога прскал, колку пати, според кој елаборат. Она што недостасува е единственото што има смисла да се измери: што се променило на терен по кое било од тие прскања. Инспекторатот сега проверува дали општините навистина прскале онака како што пишува во документите, а анализите скокнаа од четириесет годишно на осум дневно откако болеста веќе беше тука. Бројот на третмани не е доказ за ефект. Тоа е доказ за активност.

Кога контролата сработи, дојде однадвор

Најубедливата проверка оваа недела не ја направи ниту една наша институција. Бугарска лабораторија најде форметанат над дозволеното во 11,6 тони македонски пиперки – трета европска пријава од 2023 наваму. Прашањето што никој од надлежните не го отвора не е кој ќе плати за уништувањето на пратката, туку што се случува со истата берба што не заминала на извоз.

Истата седмица Табановце покажа дека 33.722 казни останале ненаплатени затоа што странската табличка беше излез од системот. Кога тој излез се затвори, првото апсење го направи камера што чита таблички, а не патрола. Механизмот работи. Само не беше наш – ниту лабораторијата, ниту, до пред неколку дена, навиката да се провери.

Изработено не значи изведено

Град Скопје ги мапира трите точки што се поплавуваат по секој силен дожд и изработи технички решенија. Изработи – не изведе. Разликата помеѓу тие два глагола е целата приказна на неделата.

Истиот образец се повторува насекаде. Линијата 37 се врати со нова траса, но со четири поаѓања и шестчасовна дупка среде ден – распоред за средношколци, не за населба. Е-пријавата за УКИМ постои и се пополнува електронски, па потоа студентот оди физички да ја поднесе на четириесет степени. Секој од овие случаи има готов документ за нешто што сè уште не е завршено.

Огнот сè уште го диктира распоредот

Оваа недела Армијата за првпат ова лето се распореди превентивно – но тоа дојде откако за едно деноноќие се пријавија триесет и седум пожари, а кај Чаниште огнот се подели на четири крака. Превенцијата што пристигнува по третиот месец сезона е сè уште реакција, само со подобро име.

Најјасната слика ја даде Куманово, кое ги гасне пожарите на соседните општини без да добие денар од нив. Луѓето и возилата излегуваат, работата се завршува, а сметката останува кај оној што прв тргнал. Тоа не е систем – тоа е добра волја што држи наместо систем.

Папката постои. Името на одговорниот го нема

По пет години, три обвинителки и ниту едно обвинение, предметот за модуларните болници е затворен поради недоволно докази. Затворен предмет не е ослободителна пресуда, но за четиринаесетте семејства од Тетово разликата е чисто теоретска.

Во истата недела дознавме дека за 1,6 милиони евра се редат гранитни плочки на паркинг за пратениците, на земјиште што фирма го купила на јавно наддавање за 333.000 евра пред законот да ѝ ја запре градбата. Обесштетувањето не се спомнува во ниту едно соопштение. А 82-годишникот од Велес беше приведен затоа што сопругата ја тепал со години – системот реагирал, но реагирал последен.

Она што ги врзува сите овие приказни не е немање работа. Работа имаше, и доста. Проблемот е што секаде мереното беше сопственото движење – колку пати се прскало, колку решенија се изработени, колку истраги се отворени – додека бројката што единствено значи нешто, онаа на заболените, поплавените и семејствата без пресуда, се движеше во спротивна насока. Просечната плата падна на 48.381 денар, што е уште еден број што никој не го брои гласно. Мерењето стана замена за резултатот, а тоа е удобно точно затоа што е проверливо – додека резултатот не е.