Триесет и три пожари за едно деноноќие. Тоа е бројката што Центарот за управување со кризи ја соопшти во понеделник наутро, до 7:30 часот. Четири и понатаму горат, четири се ставени под контрола, дваесет и пет се изгаснати. Секој од нив некој го запалил или некој не го спречил.

Најтешко е таму каде што гори шума, а не трева. Во општините Студеничани и Зелениково огнот се шири на потегот Моране – Вртекица – Рамни Габер, со крак кон Палиград и над Вражале, и зафаќа мешана шума. Во Македонски Брод, кај месноста Видуш и селата Драгов Дол и Локвица, горат ниска вегетација, нискостеблеста шума и грмушки. Во Кичево, во атарот на Тајмиште, во месноста Дарда, гори високостеблеста букова шума. Активен пожар има и во Гостивар, кај Горна Ѓоновица.

Буковата шума не е трева што ќе никне следната пролет. Тоа се децении раст што изгоруваат за неколку часа, и потоа никој не прави сметка колку чинеле.

Кога огнот стигне до дворот

Во кумановското Винче пожарот не останал на ридот. Зафатил ниска вегетација, шума и објекти – куќи. Тоа е границата на која статистиката престанува да биде статистика и станува нечиј покрив. А ЦУК тоа го соопштува во иста реченица со останатите бројки, како ставка во табела.

Под контрола се пожарите кај селото Илинден, во близина на делчевското село Бигла, во Општина Јегуновце и во Општина Врапчиште, кај Ломница и Ѓерѓевиште. „Под контрола“ значи дека сè уште гори, само повеќе не се шири. Разликата ја разбираат единствено оние што стојат до линијата на огнот.

Секое лето истиот извештај, само со различни имиња на села. Прашањето што никој од надлежните не го поставува гласно е зошто бројката за едно деноноќие е триесет и три, а не три. Дали навистина сите тие се самозапалиле?

Бројот на терен зависи од доброволците, од локалните противпожарни друштва, од земјоделците што доаѓаат со своја механизација. Државата ја има функцијата на координатор, а сè друго го носат луѓе што утредента се враќаат на работа. Тоа е моделот што работи веќе години, и токму затоа никој не брза да го смени.