Триесет години на еден пар фармерки: Клаудија Шифер ја руши единствената работа од која живее модата

Модната индустрија живее од идејата дека секоја сезона мора да те затекне со нешто ново. Клаудија Шифер, на 56 години, ја руши таа идеја со најобичното можно дејство: сè уште ги носи фармерките од Шанел од 1993 година. Истите тие се појавија и на насловна страница на „Ел“ во 2020 година. Тоа е триесет години на еден пар фармерки – бројка што ниту една реклама нема да ја стави во кампања.

Лекцијата ѝ ја дал Карл Лагерфелд, а таа е една реченица: не следи ничиј туѓ стил. Дизајнерот што ја претвори во икона на Шанел всушност претпочитал да ја гледа во нејзина сопствена облека измешана со парчиња од куќата, наместо во комплетен изглед од еден бренд. Шифер својата филозофија ја собра уште покусо: добриот вкус е преценет, личниот израз е тоа што вреди.

Пред камерите: Фјоручи, сина сенка и лак за коса

Гардеробата пред славата не била посебна. Фармерки со висок струк од испран деним, преголеми дуксери на Фјоручи, сина сенка за очи и лак за коса – тинејџерска униформа што би ја препознале и на Балканот во исто време. Ја откриле на 17 години во ноќен клуб во Дизелдорф, првото фотографирање го направила со Елен фон Унверт во Париз, а потоа дојдоа кампањите за Гес.

Денес професионално носи Шанел, Версаче, Валентино, Алаја и Долче и Габана, а секојдневната формула ѝ е речиси досадно едноставна: деним со кашмирски џемпери и блузи, плус изразени додатоци. Гради изгледи околу парчиња што не застаруваат, така што истата облека ја носи од школо до состанок до вечерен настан, без пресоблекување помеѓу.

Архива што повеќето би ја чувале зад стакло

Плакарот ѝ содржи предмети со историја: рачно сликани чанти од Шанел, подарок од Лагерфелд, метални здолништа од Версаче, накит од Шанел, венчаница на Валентино Гараванија и парчиња од Алаја и Долче и Габана. Фармерките од 1993 година Лагерфелд ги подигнал во луксуз со додавање детали на куќата, во време кога денимот сè уште изгледаше изненадувачки во висока мода.

Логиката ѝ е постојано иста: посебното парче се спојува со обичното. Впечатлив фустан со практични чизми. Архивско парче со актуелен деним. Обична бела маица што станува вечерна само со менување додатоци. Ретко носи целосен изглед од еден бренд надвор од работа.

Кои жени ги гледала таа

Референците ѝ се Џејн Биркин, Лорен Хатон, Силви Вартан и Иман – жени со препознатлив изглед што не се менувал по календарот на сезоните. Тоа е истата логика: да те препознаат по тебе, а не по тоа што е актуелно тој месец.

Во деведесеттите Шифер и нејзините современички имаа влијание какво манекенките повеќе немаат, бидејќи модата тогаш беше вкрстена со музиката и уметноста. Ревиите на Џани Версаче личеа на рок концерти – музика на Принс, стотици фотографи, самиот Версаче во првиот ред. Таа активно учествуваше во градењето на сопствената кариера, свесна дека манекенката може да има свој глас.

Најинтересно е она што го нема кога ќе се споредат нејзините изгледи од тогаш и од денес. Нема пресврт, нема реинвенција, нема нова фаза. Денимот останува, кашмирот останува, чизмите и додатоците остануваат. Исчезна само потребата секој изглед да биде нов. Ако издржливоста на нејзиното влијание има објаснување, тоа е лекцијата на Лагерфелд: најди што ти работи и имај храброст да останеш таму.