Ноќта над Киев поминала во бранови. Десетина силни експлозии една по друга, балистички ракети врз главниот град, а потоа истата сцена во Одеса, Запорожје, Кривиј Рих и Кременчук. Украинските власти потврдија жртви и оштетена инфраструктура. Ова не беше единечен удар, туку комбиниран напад со ракети и дронови врз повеќе региони истовремено.

Воената администрација на Киев соопшти дека остатоци од пресретнати цели паднале во најмалку два градски реона, Подолски и Шевченковски, врз двор на станбена зграда и врз образовна установа. Некаде избувнал пожар, но првичните извештаи не можеле да потврдат дали станува збор за директен погодок. Воздушната тревога била укината, па повторно вклучена за петнаесет минути затоа што дошле нови цели.

Бројките од другите градови ја покажуваат логиката на нападот. Две балистички ракети врз Кривиј Рих, оштетен индустриски објект, двајца повредени. Кременчук во Полтавската област погоден со ракети од типот „Искандер-М“. Запорожје удрено со „КН-23“, тројца повредени. Во Одеса експлозии откако беше најавено дека брзи беспилотни летала доаѓаат од правецот на Црното Море. Ниту еден од овие градови не е фронт, но сите беа во цел таа ноќ.

Она што овој напад го прави поинаков е тоа што беше најавен. Американските разузнавачки проценки претходно предупредиле дека Русија подготвува комбиниран удар со балистички и хиперсонични ракети плус голем број нападни дронови и мамци, со цел украинската противвоздушна одбрана да биде преоптоварена во рок од 48 часа. Проценката се остварила речиси по распоред. Кога едно предупредување е толку точно, прашањето не е дали некој знаел, туку што можело да се направи со тоа знаење.

Тактиката е препознатлива и не е нова. Се фрлаат толку многу цели наеднаш што системот мора да избира што ќе пресретне, а што ќе пропушти. Мамците ги трошат ракетите на одбраната, а вистинските ракети минуваат низ дупката што ќе се отвори. Ефикасно и ладно пресметано, а цената ја плаќа дворот на станбената зграда во Подолски.

На Балканот овој вид вести веќе имаат навика да се читаат како далечен шум. Уште една ноќ, уште еден список градови, уште едно броење повредени. Но тоа е токму опасноста, бидејќи навикнувањето е првиот чекор кон рамнодушност. Колку долго една војна треба да трае за да престане да биде вест?