Шест пријави за 24 часа. Потоа уште неколку. Радовиш, Велес, Неготино, Тетово, Скопје, Дебар, Македонска Каменица, Шуто Оризари – географијата се менува, шаблонот не. Некој од најблиското семејство удрил, се заканил, и потоа полицијата дошла да го запише тоа што соседите веќе го знаеле.

Списокот од полициските билтени за 27 и 28 август чита како карта на земјата. Во Радовиш 25-годишен физички ја нападнал својата 20-годишна сестра. Во Велес 37-годишен ја нападнал и ѝ се заканил на својата 33-годишна невенчана сопруга. Во Неготино 42-годишен бил агресивен и се заканувал на сопствените родители. Во Тетово 23-годишен ја нападнал невенчаната сопруга. Во Скопје 22-годишна жена пријавила дека ја нападнал нејзиниот чичко во угостителски објект. Во Дебар маж физички нападнал малолетничка пред очите на нејзините родители.

Најтешкиот случај дојде од Македонска Каменица. Според пријавеното, вечерта во 21:35 часот на настанот му претходела расправија меѓу 23-годишна жена и нејзиниот сопруг. Потоа таа ја нападнала свекрвата, а кон свекорот фрлила нож и го погодила во ногата. Свекорот ѝ возвратил со тврд предмет. Тоа е сцена од филм на ужасите – освен што се случила во една куќа во Источна Македонија, во вторник навечер, помеѓу луѓе кои седат на иста маса.

Во Шуто Оризари четири лица завршиле во полиција поради тепачка во семејна куќа. Во сите случаи одговорот е ист: се известува јавниот обвинител, следуваат соодветни поднесоци.

Бројката што не се пријавува

Она што полициската статистика го покажува е само делот што излегол надвор од четирите ѕида. Секоја од овие пријави значи дека некој конечно се решил да го крене телефонот – роднина, сосед, самата жртва. За колку други вечери во истите тие градови никој не се јавил? Тоа не го знае ниту МВР.

Образецот е ист во сите пријави: расправија, физички напад, закана, потоа институцијата пристигнува откако веќе сè се случило. Полицијата ја врши својата работа – приведува, документира, известува обвинителство. Но приведувањето е последната алка во синџирот, не првата. Прашањето кое ниту еден билтен не го одговара е што се случува со тие семејства следната недела, кога поднесокот ќе замине во архива, а луѓето остануваат во истата куќа.

Законот за спречување и заштита од насилство врз жените и семејното насилство постои. Центрите за социјална работа постојат. Прифатилиштата постојат, барем на хартија. А билтенот и понатаму секој втор ден носи ист список со различни имиња на градови.