Швајцарија понуди да биде домаќин на мировни преговори за Украина. Русија одговори дека таа понуда повеќе не постои како понуда – затоа што, според Москва, повеќе не постои ниту неутралноста што ја правеше вредна. Заменик-министерот за надворешни работи Александар Гружко тоа го кажа без многу заобиколување.

„Повеќепати истакнувавме дека, за жал, малку останало од швајцарската неутралност каква што ја познаваме. Во таа смисла, Женева како неутрална платформа, која го симболизира духот на консензусот, повеќе, се разбира, не може да се набљудува на тој начин“, изјави Гружко, додавајќи дека потезите на швајцарската влада ја претвориле таа земја во де факто придружна членка на НАТО, ако не и директна.

Понудата и одбивањето

Швајцарскиот претседател Ги Пармелен претходно изјави дека земјата е подготвена да обезбеди место за мировни преговори за Украина. Рускиот амбасадор во Берн Сергеј Гармоњин одговори дека на Русија не ѝ се потребни „добрите услуги“ на Швајцарија, која, според Москва, го изгубила својот некогашен углед на кредибилна неутрална држава. Причината што ја наведува дипломатот е конкретна: Швајцарија ги усвојува санкциите на ЕУ.

Тука вреди да се застане. Женева не е само град со убаво езеро – тоа е институција, место каде што половина век се потпишуваа договори токму затоа што ниедна страна не можеше да тврди дека домаќинот навива. Последната рунда трилатерални преговори меѓу Русија, САД и Украина се одржа токму во Женева, на 17 и 18 февруари. Шефот на руската делегација Владимир Медински тогаш ги опиша преговорите како тешки, но конструктивни.

Што останува кога ќе снема неутрална маса

Ако седум месеци подоцна истото место повеќе не е прифатливо, тогаш не се променила Женева – се променила подготвеноста да се седне. Неутралноста е корисна за оној што сака договор и непријатна за оној што сака време. Одбивањето на местото е поевтин начин да се одбие разговорот отколку отворено да се каже дека нема да се преговара.

Прашањето што останува е практично: кој град е следен? Секоја земја што ќе се јави ќе биде измерена со истиот аршин – дали воведува санкции, дали е во НАТО, дали гласала некако во некоја резолуција. Со тие критериуми списокот на прифатливи домаќини се стеснува до оние земји што најмалку имаат интерес преговорите воопшто да успеат.

Балканот ја знае таа игра напамет. Расправата за местото е најстариот начин да се одложи расправата за работата.