Во Прада оваа сезона сè почнува од половината надолу. Миуча Прада и Раф Симонс ја претворија сукњата – парче облека што секоја жена го има во плакарот – во центар на целата колекција за пролет-лето 2027. На Неделата на модата во Милано излегоа 63 изгледи и во сите има сукња. Панталони и фустани немаше.

Одлуката изгледа едноставна, но во неа е стара опсесија на куќата: да се земе нешто познато и да се смени начинот на кој го гледаме. Сукњите дојдоа во сите форми – звонести, со силуета од осумдесеттите, плисирани, кожни, од шифон, со украси. Некои имаа странични процепи низ кои ѕиркаа шарени ткаенини, други носеа вез, проѕирни делови или малку сјај. Над нив често стоеше бралет од чипка, видлив и намерно сензуален наспроти построгите сукњи, а покрај него и плетени маици со раскинати рабови, кошули, бомбер-јакни и карирани парчиња. Постојана игра меѓу секојдневното и украсното.

Индустријата секоја сезона лови голем визуелен удар, нов тренд, нова боја, нова причина да се купува. Прада избра спротивно: една облека, повторена 63 пати, како цел аргумент на колекцијата. Не треба да се множат кодовите за да се каже нешто јасно – доволно е еден да се погледне од различни агли. Сукњата тука не е тренд што поминува, туку простор за изразување.

Иронијата не е мала. Модна куќа што живее од продавање на новото испраќа порака што секоја баба на Балканот ја знаела без писта: едно добро парче, носено на десет начини, трае повеќе од десет трендовски. Дали купувачите ќе ја сфатат така, или ќе излезат од ревијата со список од 63 нови сукњи – тоа е прашањето што Милано не го поставува.