Иран лансираше балистички ракети кон воената база Диего Гарсија во Индискиот Океан, еден од најважните стратешки објекти на САД и Велика Британија. Двата проектили не го погодија целта, но нападот го отвори ново поглавје во конфликтот – директно вклучување на Британија.

Лондон реагираше остро. Британското Министерство за одбрана ги осуди нападите како „безодговорни”, потврдувајќи дека владата му дала дозвола на Вашингтон да ги користи британските бази за „конкретни и ограничени одбранбени операции”. Околу десет британски воени планери беа испратени во седиштето на Централната команда на САД во Тампа.

Иранскиот министер за надворешни работи одговори дека „огромното мнозинство Британци го отфрлаат учеството во израелско-американската војна против Иран”, предупредувајќи дека британското вклучување ги загрозува животите на граѓаните.

Диего Гарсија, лоцирана илјадници километри од континентална Африка и Азија, е најголемата воена инсталација во архипелагот Чагос. Аналитичарите предупредуваат на три клучни ризици: Иран одржува способност за далекометни удари од околу 4.000 км, цивилните авиони можат да бидат загрозени, а членките на регионалната коалиција стануваат мети за конвенционални и асиметрични ирански закани.