Иранскиот министер за надворешни работи Абас Арагчи повторно патувал за Пакистан – второпат за краток период – носејќи „изводлива рамка” за преговори. Пакистанските медијатори ги примиле иранските барања и резерви во врска со американските предлози. Потоа: Трамп ги откажал испраќањето на двајца американски претставници.

Дипломатскиот танц е видлив: Иран праќа сигнали преку Пакистан, Трамп јавно ги отфрла, а потоа стигнува „подобрен предлог” – само неколку минути по откажувањето на американскиот тим. Кој блефира и кој навистина сака договор? Двете страни.

Позадината е поважна: блокадата на Хормуз ги чини иранските граѓани, но и глобалните енергетски пазари. Иранскиот режим знае дека може да издржи неколку месеци, но не бескрајно. Трамп знае дека „победата” во Иран без копнена инвазија бара дипломатски излез. Двете страни имаат потреба од зделка – само никој не сака да изгледа дека прв попуштил.

Арагчи во Исламабад, американски тим откажан – пред неколку недели тоа звучеше катастрофично. Денес изгледа дека е само уште еден круг во преговорите кои јавно изгледаат мртви, а приватно – продолжуваат.