Imagjinoni një akrep një metër të gjatë, me darë nga 16 centimetra, duke gjuajtur në një det parahistorik të cekët. Nuk është skenë nga një film horror, por zbulimi më i ri i shkencës - Praearcturus gigas, akrepi më i madh që ka ekzistuar ndonjëherë, që para rreth 415 milionë vjetësh ecte nëpër tokën e Britanisë së sotme.

Më interesantja është se si u „zbulua“. Fosilet në fakt qëndruan më shumë se një shekull në një muze të historisë natyrore në Londër, të klasifikuara gabimisht. Që në vitet 1870 dikush i shpalli izopodë - një lloj gaforresh. Vetëm tani, me tomografi kompjuterike dhe një rianalizë të tetë mostrave nga tri vendndodhje, shkencëtarët kuptuan me çfarë në të vërtetë kishin të bënin.

Provën kyçe e gjeti Richard Howard, kustosi për artropodët fosilë në muze - një kockë gjoksi e gjatë, trekëndore me një ulluk në mes, e njëjtë si te një akrep i afërt kanadez. Trupi ishte i mbuluar me ngritje të ashpra, tipike për akrepat, e darët mjaft të mëdha sa të ngjallnin mendime të pakëndshme. „Nuk do të doje ta takoje një krijesë të tillë në një rrugicë të errët“, shakaxhij paleobiologu Russell Bicknell.

Sipas hulumtuesve, të botuar më 2 qershor në revistën Palaeontology, bisha ndoshta bënte një jetë gjysmë-ujore dhe gjuante peshq primitivë pa nofulla - sepse prehja e vogël thjesht nuk do t'i mjaftonte për një trup kaq të madh. Howard e shpjegon edhe mungesën e disa pjesëve me një imazh të bukur: „Nëse gjeni një skelet dinosauri pa kokë, nuk do të supozoni se nuk kishte kokë.“

Ka diçka qetësuese në lajme të tilla mes titujve të sotëm për luftëra dhe kriza. Një kujtesë se planeti bart tregime shumë më të vjetra se të gjitha kufijtë dhe konfliktet tona - dhe se disa nga zbulimet më të mëdha nuk vijnë nga gërmime të reja, por nga një vështrim më i kujdesshëm te ajo që tashmë e kemi në raft.