Komisioni Evropian javën e ardhshme paraqet propozim-Ligjin për banim të përballueshëm. Komiteti special për krizën e banimit në Parlamentin Evropian mblidhet po atë ditë, ku komisioneri për energji dhe banim Den Jergensen do ta shpjegojë draftin para eurodeputetëve.

Shifrat pas atij drafti e shpjegojnë shpejtësinë. Nga viti 2013 çmimet e banesave dhe shtëpive në BE u rritën për më shumë se 60 për qind. Qiratë mesatare - për rreth 20 për qind, por në qytete dukshëm më shumë. Dhe këto nuk janë çmime në një treg pa banesa: sipas vlerësimeve të Komisionit, rreth 20 për qind e shtëpive në BE janë bosh.

Njëzet për qind fond banesor bosh dhe krizë banimi në të njëjtën fjali është një e dhënë që kërkon një pauzë. Kjo nuk është mungesë muresh - këto janë mure që qëndrojnë jashtë tregut të njerëzve që kërkojnë ku të jetojnë.

Një pjesë të shpjegimit Komisioni e emërton drejtpërdrejt: qiraja afatshkurtër. Numri i netëve të rezervuara përmes platformave të mëdha online në vitin 2024 arriti rreth 854 milionë - për 93 për qind më shumë krahasuar me 2018-ën. Komisioni kujdeset të mos e shpallë shkak të vetëm të krizës, por vëren se në qytetet dhe zonat turistike më të ngarkuara ai ul më tej numrin e shtëpive të disponueshme për jetesë afatgjatë.

Llogaria për zgjidhjen është përkatësisht e madhe. Komisioni vlerëson se Evropa duhet të sigurojë më shumë se dy milionë njësi banesore në vit për kërkesën aktuale - prej tyre rreth 650.000 si shtesë, jashtë përafërsisht 1,6 milionë që tashmë po ndërtohen. Investimi: rreth 153 miliardë euro në vit.

Këtu vjen edhe kufiri i gjithë operacionit. Politika e banimit mbetet në kompetencë të vendeve anëtare. BE-ja mund të ofrojë instrumente financiare, koordinim dhe rregulla të përbashkëta - nuk mund të ndërtojë asnjë banesë në vend të ndonjë qeverie. Plani për banim të përballueshëm, i pari në historinë e Komisionit, u prezantua në dhjetor të vitit të kaluar. Ligji që tani pason duhet t'u japë mjete autoriteteve kombëtare, rajonale dhe lokale: ofertë më të madhe banesore, shfrytëzim më të mirë të objekteve bosh, zhvillim të banimit social, procedura të thjeshtuara për planifikim dhe ndërtim, si dhe masa për qiranë afatshkurtër.

Mjete, pra. Nëse dikush do t'i marrë në dorë është krejt pyetje tjetër, dhe përgjigjja për të nuk merret në Bruksel.

Ajo që vlen të mbahet nga gjithë ky ushtrim është metoda, jo ligji. Komisioni së pari numëroi sa shtëpi qëndrojnë bosh, e pastaj propozoi çfarë të bëhet me to. Ky është radhitja që i mungon çdo plani banimi që nis me premtimin e një ndërtimi të ri.