Flokë të lëshuar apo të mbledhur në kokërr - një zgjedhje në dukje e vogël para pasqyrës. Por psikologët thonë se mënyra si i mbajmë flokët është një formë komunikimi joverbal, një mesazh që e dërgojmë para se të shqiptojmë një fjalë. Pyetja është sa nga ai mesazh është e vërtetë, e sa stereotip.

Psikologia klinike Leticia Martín Enxhuto është e drejtpërdrejtë në këtë pikë: „Mënyra si një grua i mban flokët nuk lejon të nxirren tipare konkrete të personalitetit." Me fjalë të tjera, kokërra nuk do të thotë se je e organizuar, as flokët e lëshuar se je kaotike. Por - dhe këtu është interesante - njerëzit e tjerë gjithsesi lexojnë sinjale, pavarësisht nëse janë të sakta.

Flokët e lëshuar zakonisht lidhen me natyrshmërinë, spontanitetin, afërsinë dhe feminitetin. Shpesh zgjidhen thjesht për shkak të rehatisë ose sepse rrinë bukur - jo si deklaratë për karakterin. Flokët e mbledhur dhe kokërra, nga ana tjetër, lidhen me profesionalizmin, rendin, praktikalitetin dhe kontrollin. Prandaj i shohim aq shpesh në intervista pune, prezantime dhe takime të rëndësishme - funksionojnë si një lloj force për vetëbesim.

Megjithatë, poenta e psikologes është e qartë: këto lidhje janë stereotipe kulturore, jo fakte shkencore. Njerëzit e ndryshojnë modelin e flokëve në kthesat e jetës - ndarje, punë e re, amësi - por kjo pasqyron një ndryshim rrethanash, jo të personalitetit të thellë. E njëjta grua mund të mbajë një kokërr të lëmuar nga e hëna deri të premten dhe valë të shprishura në fundjavë, pa u ndryshuar fare si njeri. Ndoshta ky është mesazhi më i shëndetshëm nga e gjithë kjo: flokët thonë diçka, por shumë më pak nga sa mendojmë - dhe pikërisht prandaj nuk ia vlen t'u veshim aq shumë kuptim.