Portali "E-Shërbime" në uslugi.gov.mk ra, pastaj u kthye. Ministria e Transformimit Dixhital shpjegoi se bëhej fjalë për "ndërhyrje teknike dhe përmirësim të pajisjeve". Qytetarët që prisnin dokumente kanë emër tjetër për këtë.

Më 21 prill një pjesë e shërbimeve elektronike ishin të padisponueshme - sa gjatë dhe cilat saktësisht, nuk është e qartë. Ministria fillimisht njoftoi se "po punohet për eliminimin", pastaj se portali po funksionon sërish. Ndërmjet këtyre dy njoftimeve, qytetarët nuk kishin as shërbim as shpjegim.

Dhe këtu është problemi: kjo nuk është faqe e zakonshme interneti. Nëpërmes këtij portali qytetarët dorëzojnë aplikime, paguajnë taksa, ndjekin procedura dhe presin që institucionet të jenë të arritshme pa sportele fizike. Kur sistemi bie, bie edhe besimi në gjithë administratën dixhitale.

Shteti vitet e fundit e shiste dixhitalizimin si reformën kryesore administrative - e-identitet, pagesë elektronike, aplikime online, zgjidhje mobile. Por dixhitalizimi nuk matet me numrin e shërbimeve të publikuara, por nëse ato shërbime funksionojnë kur qytetarëve u nevojiten.

Pyetja kyçe është si planifikohen ndërhyrje të tilla. Nëse përmirësimi dihet paraprakisht, publiku meriton të dijë kur do të zgjasë, sa gjatë dhe çfarë duhet të bëjnë ata që kanë nevojë urgjente. Nëse është problem i paplanifikuar - institucionet duhet të shpjegojnë nëse është defekt infrastrukturor, rrezik sigurie apo mbingarkesë.

Portali tani punon. Por pyetja nuk është për një ditë padisponueshmërie. Nëse shteti dëshiron që qytetarët vërtet të kalojnë nga sportelet në ekrane, duhet të ofrojë më shumë se formë dixhitale të administratës së vjetër.