Oborri norvegjez të enjten e tha atë që dhjetë ditë e anashkaloi: gjendja e mbretit Harald i Pestë është shumë e rëndë. Monarku tetëdhjetë e nëntë vjeçar është shtrirë në spital në Oslo që nga shtatëmbëdhjetë gushti, reagon ndaj terapisë, por nuk përmirësohet. Këto janë dy fjalitë që oborri i lëshoi bashkë, dhe kushdo që ka pritur ndonjëherë në një korridor spitali e di si lexohen kur qëndrojnë njëra pranë tjetrës.

Diagnoza nuk është një, por dy të radhitura. Së pari anemi hemolitike dhe mbajtje lëngjesh, për shkak të së cilës u pranua. Pastaj, më njëzet e tre gusht, oborri njoftoi se i ishte zbuluar infeksion bakterial në gjak dhe se merr antibiotikë. Te një njeri i asaj moshe, me pasqyrë gjaku që tashmë nuk mban, e dyta nuk është komplikim - është ndeshje e re.

Regjenca nuk është formalitet, është përgjigje

Princi trashëgimtar Hokon i mori detyrat si regjent. Mbretëresha Sonja dhe ai i anuluan të gjitha obligimet zyrtare dhe e gjithë familja është në spital. Monarkia norvegjeze funksionon sipas rregullave që janë shkruar pikërisht për një ditë të tillë, dhe ajo makineri u ndez në heshtje, pa dramë dhe pa fjalim para kamerave.

Ajo që është më interesante është reagimi jashtë oborrit. Norvegjezët shkruajnë mesazhe në spital - „Madhëria Juaj, ju falënderojmë shumë për gjithçka që bëtë për ne“, „Mbret Harald, ju falënderojmë që jeni ai që jeni“. Këto nuk janë telegrame protokollare institucionesh, por njerëz që janë ulur dhe i kanë shkruar diçka një njeriu që e kanë parë në televizion gjithë jetën.

Haraldi mbretëron që nga viti 1991 dhe është monark që popullaritetin e vet nuk e ndërtoi mbi shkëlqim. Te ne institucionet konsumohen shumë më shpejt se njerëzit që i udhëheqin. Atje, me sa duket, ndodhi e kundërta - dhe ia vlen të pyetet pse.

Oborri nuk tha çfarë vjen më pas, as kur do të ketë informacion të ri. Kjo është e vetmja gjë që mbeti për t'u lexuar mes rreshtave.