Rreth pesëdhjetë shtete qëndruan pas të njëjtës letër në Kombet e Bashkuara, kurse Uashingtoni nuk deshi ta nënshkruante. Jo sepse nuk ka qëndrim për luftën në Ukrainë - por sepse ka të vetin, dhe ai nuk është më i njëjtë me qëndrimin e Evropës.

Deklaratën e përbashkët e paraqiti ministri danez i Punëve të Jashtme, Lars Loke Rasmusen, në 35-vjetorin e pavarësisë ukrainase. Nën të u nënshkruan një pjesë e madhe e vendeve të BE-së, Britania, Kanadaja, Japonia, Zvicra. Përbërja është e parashikueshme. Ajo që mungon në të është ajo që vlen të shënohet.

Në vend që të bashkohej, zëvendëspërfaqësuesi i përhershëm amerikan, Den Negrea, paraqiti një pozicion të veçantë. Fjalia e tij është e shkurtër dhe peshon më shumë se i gjithë teksti i deklaratës: „nuk ekziston zgjidhje ushtarake për këtë luftë“. Prej andej gjithçka është logjike - nëse nuk ka zgjidhje ushtarake, atëherë kërkesa duhet të shkojë te të dyja palët, jo vetëm te njëra.

Dhe pikërisht këtu u ndanë rrugët. Deklarata e përbashkët kërkon që Rusia ta pranojë pa kushte armëpushimin. Uashingtoni kërkon që Moska dhe Kievi të ulen në tryezë dhe e ofron veten si ndërmjetës, duke përsëritur thirrjen e Donald Trumpit për ndalim urgjent të luftimeve dhe fillim të bisedimeve. Negrea tha se vazhdimi i luftimeve vetëm e rrit numrin e viktimave kur mjetet ushtarake nuk mund të sjellin paqe.

Vëreni çfarë ndodhi me fjalën „Perëndim“ brenda një dite. Me vite përdorej sikur të shënonte një bllok me një mendim. Në sallën e OKB-së atë ditë kishte dy fjali krejt të ndryshme, dhe të dyja vinin nga vende që ulen në të njëjtën tryezë në NATO. Cili prej këtyre dy zërave do ta bartë politikën ndaj Ukrainës pas gjashtë muajsh?

Për Ballkanin kjo nuk është imtësi diplomatike e largët. Rajoni e ka mësuar mësimin se kur të mëdhenjtë nuk pajtohen, të vegjlit shpejt bëhen terreni ku mospajtimi luhet. Kushdo që mban mend si dukeshin vitet nëntëdhjetë, e di sa shpejt „nuk ka zgjidhje ushtarake“ kalon në diçka tjetër kur presioni ngrihet.

Formalisht, nuk ndodhi asgjë - deklaratë pa peshë juridike, e nënshkruar nga rreth pesëdhjetë shtete, dhe një shtet tjetër që nuk e nënshkroi. Në thelb, ky është dëshmia e parë e qartë publike se teza për një front të vetëm perëndimor ndaj Rusisë nuk vlen më. Nuk ka konferencë për shtyp që do ta njoftojë këtë. Lista e nënshkruesve e tha vetë.