Tre minuta video në televizionin shtetëror iranian. Në to, pretendimi se djali 20-vjeçar i presidentit amerikan ishte ndjekur dhe se për vrasjen e tij është ofruar shpërblim prej 10 milionë dollarësh.

Shërbimi Sekret amerikan konfirmoi se e di për incizimin. „Shërbimi Sekret është në dijeni të videos dhe heton gjithçka që mund të konsiderohet kërcënim ndaj njerëzve që i mbrojmë“, njoftoi zëdhënësi. Formulim i zgjedhur me kujdes që të mos thotë as se kërcënimi është real, as se nuk është.

Propagandë apo plan

Dhe këtu është pyetja e vërtetë. Një televizion shtetëror që transmeton video me çmim të supozuar për kokën e dikujt bën njërën nga dy gjërat: ose njofton një qëllim, ose prodhon frikë për publikun e brendshëm. Të dyja janë sjellje shteti, jo individi, dhe të dyja kanë pasoja.

Konteksti nuk është i qetë. Konflikti në të cilin janë përfshirë SHBA-ja, Izraeli dhe Irani zgjat tashmë gjashtë muaj, që kur nisi në shkurt. Sipas shkrimeve të agjencive të lajmeve, Izraeli gjatë vitit të kaluar disa herë i ka paralajmëruar amerikanët për plane iraniane për atentat ndaj Trumpit. Vetë Trumpi ka deklaruar se është „numri një në listën iraniane për likuidim“.

Kur familja bëhet shënjestër

Ajo që e veçon këtë incizim është se shënjestra nuk është politikan. Një njëzetvjeçar që nuk mban funksion, nuk merr vendime dhe nuk nënshkruan asgjë. Nëse kjo është vija e re, atëherë përkufizimi i objektivit legjitim është anuluar.

Ballkani e di këtë skenë përmendsh: përderisa kërcënimet lundrojnë në eter, askush nuk përgjigjet për to, kurse kur materializohen, të gjithë befasohen. A do të përgjigjet dikush për tre minuta program të transmetuar? Vështirë. Televizionet shtetërore rrallë kanë adresë ku dorëzohet përgjegjësia.