Ka diçka hidhur ironike kur një popull që mezi priste të shpëtonte nga dikush, shpejt fillon të psherëtijë për të. Pikërisht kjo, sipas raportimeve, po i ndodh Peter Magyar-it - njeriut që e trashëgoi Viktor Orbanin pas gjashtëmbëdhjetë vjetësh në pushtet në Hungari.

Kur Magyar u përpoq t'u drejtohej qytetarëve nga një ballkon në Budapest, në vend të duartrokitjeve e pritën fishkëllima, fyerje dhe zemërim që shpejt e ndërprenë fjalimin e tij. Skena ishte emocionalisht e ngarkuar; njerëzit e mbledhur e bënë të qartë se ndihen të tradhtuar nga pushteti i ri te i cili kohët e fundit kishin vënë shpresa.

Sipas komenteve në rrjetet sociale, Magyar ndoshta nuk do ta mbijetojë as vitin e parë në detyrë - po e humb besimin më shpejt se çdo lider bashkëkohor hungarez. Dhe disa tashmë, gjysmë seriozisht, thonë se „fqinjët do të qajnë për Orbanin“. Gjë që sigurisht duhet marrë me rezervë - humori i një ballkoni nuk është zgjedhje, dhe një turmë e zhurmshme nuk është gjithë populli.

Megjithatë, skema është e njohur edhe te ne. Sa herë në Ballkan kemi parë se si shpëtimtari i ri, sapo ulet në karrige, papritmas fillon t'i ngjajë atij që e zëvendësoi? Pyetja që Hungaria po i bën tani vetes është e njëjta që edhe ne e dimë përmendësh: a ishte problemi te njeriu - apo te karrigia që e ndryshon këdo që ulet në të?