Si mbulohet një mandat katërvjeçar i një këshilltari komunal me vërtetime për mungesë? Pyetjen e hapi rasti i Borçe Korlevskit, këshilltar në Manastir, i cili sipas pretendimeve gjatë mandatit mori vërtetime për mungesë nga puna për rreth 700 ditë pune - thuajse tri vite të plota pune. Vetëm në vitin 2023, nga 244 ditë pune, mori miratime për mungesë për 169.

Detaji që e bën rastin të dyshimtë: vërtetimet, të nënshkruara nga kryetarja e atëhershme e Këshillit Gabriela Ilievska, s'kishin numra zyrtarë në regjistrat komunalë. Dokumente pa numër arkivor - formalisht thuajse të padukshme, e megjithatë të mjaftueshme për të mbuluar qindra ditë mungesë. Kur një copë letër pa numër mund të zëvendësojë praninë në punë tre vjet, pyetja s'është vetëm për një këshilltar, por për gjithë kontrollin.

Korlevski u përgjigj se kishte qenë „i punësuar rregullisht vetëm një vit” në REK Manastir, ndërsa pjesën tjetër kishte punuar si nënkontraktor diku tjetër. Pohon gjithashtu se të gjitha kompensimet e këshilltarit i ka dhuruar për organizata qytetare dhe aktivitete humanitare - rinovim shkollash, pajisje për spitale. Ndoshta është kështu. Por pyetja për praninë në punë dhe pyetja se ku përfundoi kompensimi janë dy gjëra të ndryshme.

Kryetarja Ilievska pranoi se u lëshonte vërtetime këshilltarëve, por tha se „s'kishte as detyrim ligjor as mundësi të kontrollonte nëse këshilltarët i keqpërdorën”, duke ia kaluar përgjegjësinë punëdhënësve. Skema klasike ballkanike - secili nënshkruan, askush s'kontrollon, e kur shpërthen puna, të gjithë tregojnë me gisht dikë tjetër. Kush përgjigjet në fund kur sistemi është projektuar ashtu që përgjegjësia s'është askund?