Како се покрива четиригодишен мандат на општински советник со потврди за отсуство? Прашањето го отвора случајот на Борче Корлевски, советник во Битола, кој според наводите за време на мандатот добил потврди за отсуство од работа за околу 700 работни дена – речиси три полни работни години. Само во 2023 година, од 244 работни дена, добил одобренија за отсуство за 169.

Деталот што го прави случајот посомнителен: потврдите, потпишани од тогашната претседателка на Советот Габриела Илиевска, немале официјални броеви во општинските записи. Документи без архивски број – формално речиси невидливи, а сепак доволни за да покријат стотици денови отсуство. Кога една хартија без број може да замени присуство на работа три години, прашањето не е само за еден советник, туку за целата контрола.

Корлевски возврати дека бил „редовно вработен само една година” во РЕК Битола, додека во остатокот работел како подизведувач на друго место. Тврди и дека сите советнички надоместоци ги донирал за граѓански организации и хуманитарни активности – реновирање училишта, опрема за болници. Можеби и така е. Но прашањето за присуството на работата и прашањето каде завршил надоместокот се две различни работи.

Претседателката Илиевска призна дека издавала потврди на советниците, но рече дека „немала ниту законска обврска ниту можност да провери дали советниците ги злоупотребиле”, префрлајќи ја одговорноста на работодавците. Класична балканска шема – секој потпишува, никој не проверува, а кога ќе пукне работата, сите покажуваат на некој друг. Кој на крајот одговара кога системот е така дизајниран што одговорност нема никаде?