Levica mbajti mbledhjen e 30-të të Komitetit Qendror, dhe mesazhi prej saj është më i qartë se çdo kumtesë - partia nuhat zgjedhje të parakohshme dhe dëshiron të jetë ajo rreth së cilës do të mblidhet gjithçka që është majtas qendrës. Paraqitet si „partia e vetme opozitare parlamentare“ e aftë të bashkojë forcat progresive.

Retorika është e njohur. Nga njëra anë, sulm i ashpër ndaj VMRO-DPMNE-së dhe, siç thonë, „politikave të saj djathtiste, regresive dhe shkatërruese“ në nivel kombëtar dhe lokal. Nga ana tjetër, thirrje për një „luftë serioze ideologjike“ dhe premtim se do të ruajë një „qasje autentike dhe pozicione radikale“ pa kompromis.

Por pas çdo kumtese të tillë vlen të lexohet edhe ajo që nuk thuhet me zë. Kur një parti flet kaq theksuar për „bashkimin e forcave progresive“ para zgjedhjeve, kjo zakonisht do të thotë një gjë - pozicionim për koalicione dhe për vota, jo vetëm pastërti ideologjike. Pozicionet radikale tingëllojnë mirë në një mbledhje të Komitetit Qendror; në zgjedhje, megjithatë, negociohet.

Për votuesin, pyetja është praktike, jo ideologjike. Levica prej vitesh paraqitet si zë kundër sistemit - por sa nga ato „pozicione radikale“ i mbijeton kontaktit me politikën reale? Zgjedhjet e parakohshme, nëse ndodhin, do të jenë test pikërisht për këtë: a bëhet fjalë për një parti me parime që nuk shiten, apo për edhe një tjetër që para votimit ndërron ngjyrën sipas drejtimit nga fryn era. Përgjigjja nuk është në kumtesë - ajo shihet vetëm kur vjen momenti për koalicione.