Maqedonia mori një mënyrë të re për të vendosur për një nga pyetjet më personale - çfarë ndodh me trupin pas vdekjes. Kuvendi miratoi ndryshime në Ligjin për marrjen dhe transplantimin e pjesëve të trupit të njeriut, sipas të cilave çdo qytetar i rritur, përmes një deklarate te mjeku amë, do të vendosë vetë nëse dëshiron të jetë dhurues organesh.

Ligji u miratua me 58 vota „për" dhe 6 „kundër". Deklarata do të regjistrohet në sistemin elektronik kombëtar shëndetësor „Termini Im", ndërsa qytetari do të mund ta ndryshojë vendimin në çdo kohë. Me këtë, sistemi kalon në një model të pëlqimit të informuar dhe zgjedhjes personale - në vend të supozimeve për atë që ka dashur i ndjeri.

Ndryshimet zgjerojnë edhe rrethin e dhuruesve të gjallë: përveç të afërmve ekzistues, tani përfshihen edhe të afërm deri në shkallë të katërt, pra edhe kushërinjtë e parë, me një mekanizëm mbrojtës të ruajtur përmes një komisioni etik që kontrollon nëse akti është vullnetar dhe pa detyrim.

Ideja është e mirë, por testi i vërtetë sapo vjen. Dhurimi i organeve në Maqedoni prej vitesh mbetet prapa, jo për mungesë ligjesh, por për shkak të mosbesimit, mosinformimit dhe një sistemi të dobët transplantimesh. Një deklaratë te mjeku amë nuk do të thotë asgjë nëse pacienti që pret një veshkë nuk ka ku ta marrë në kohë. Ligji është një hap; pyetja është nëse pas tij do të qëndrojë edhe një sistem që vërtet shpëton jetë.