Këshilli i Manastirit ka miratuar unanimisht vendimin kundër gjuhës së urrejtjes në ngjarjet sportive dhe festat publike. Iniciativa erdhi nga grupi këshilltarësh i LSDM-së, pas një incidenti konkret me pjesëmarrjen e sportistëve në një festë. Edhe ky është një pjesë e historisë që meriton vëmendje.

Përmbajtja e vendimit është e qartë: këshilli „dënon me ashpërsi të gjitha format e gjuhës së urrejtjes, fyese, vulgare, poshtëruese dhe sjellje të papërshtatshme verbale në ngjarjet sportive dhe tubimet publike - pavarësisht se cili klub, grup apo individ e provokon". Arritjet sportive, thonë këshilltarët e Manastirit, duhet të festohen „publikisht me dinjitet, me respekt për kundërshtarin - dhe jo me mesazhe që krijojnë ndarje, urrejtje, fyerje dhe poshtërime".

Vendimi i përcillet Federatës së Futbollit të Maqedonisë, Ministrisë së Sportit, klubeve lokale dhe publikut. Me fjalë të tjera: thirrje për veprim ndaj institucioneve kompetente - duke përfshirë Komisionin Disiplinor, që në vitet e fundit i ka liruar nga përgjegjësia shumë sportistë dhe tifozë, pavarësisht shkeljeve të dukshme të rregullores.

A do të ketë një vendim i tillë peshë reale? Historia e rregulloreve sportive maqedonase sugjeron - jo. Kemi pasur deklarata kundër huliganëve. Kemi pasur thirrje kundër gjuhës së urrejtjes. Gjithçka funksionon deri në momentin kur dikush i njohur ose një klub duhet të dënohet. Atëherë papritur shfaqen „mangësitë në prova" ose „nevoja për procedurë shtesë".

Manastiri, si qytet me traditë serioze në hendboll, basketboll dhe futboll, mund të prijë me shembull. Por vetëm nëse vendimi nuk mbetet letër. Pyetja: kush do të jetë rasti i parë në të cilin këshilli i Manastirit do të kërkojë zbatimin e vendimit të vet? A do të ketë këshilli forcën ta bëjë këtë, apo do ta prodhojë vetëm para zgjedhjeve lokale për të dukur aktiv?