Ndërsa në shtëpi shpesh ankohemi se Maqedonia nuk vihet re askund, në selinë e Interpolit punojnë dy maqedonas - dhe jo në pozita dytësore. Sipas sekretarit të përgjithshëm të Interpolit, Valdesi Urkiza, njëri prej tyre drejton një program global për të arratisurit nga drejtësia, të zhdukurit dhe të kërkuarit me urdhër-arresti. Vend i vogël, por me njerëz në poste të mëdha.

Mesazhi i Urkizës është edhe lëvdatë edhe kujtesë: „madhësia e një vendi nuk është vendimtare, por potenciali i tij për të kontribuar". Me zhvillimin e inteligjencës artificiale dhe pagesave dixhitale, thotë ai, krimi i fshin plotësisht kufijtë dhe kthehet në një operacion ndërkombëtar - kështu që bashkëpunimi global mes agjencive policore është më i rëndësishëm se kurrë. Krimineli sot vepron përtej kufijve me një klik; policia duhet ta arrijë në të njëjtin terren.

Përmasa është e stërmadhe. Bazat qendrore të Interpolit përmbajnë mbi njëqind milionë të dhëna nga policitë anembanë botës dhe kërkohen miliona herë çdo ditë. Kur policia maqedonase fut një person të kërkuar, sistemi e verifikon automatikisht nëpër kontrollet kufitare dhe listat e udhëtarëve në mbarë botën. Kjo është një fuqi që asnjë polici kombëtare nuk e ka vetëm - dhe pikërisht prandaj anëtarësia ka vlerë.

Policia maqedonase është anëtare aktive dhe merr pjesë në operacione kundër trafikut të drogës, njerëzve dhe armëve, ndërsa vitin e kaluar Akademia e Policisë hyri në rrjetin global të trajnimit të Interpolit. E gjithë kjo tingëllon inkurajuese - por ia vlen të mbahet edhe një mendim realist. Bashkëpunimi me Interpolin është një mjet, jo garanci; ai vlen aq sa institucionet vendore e përdorin. Të kesh qasje në rrjetin më të madh policor në botë, ndërsa në vend rastet rrinë me vite - kjo do të ishte një mundësi e humbur. Mjeti është këtu. Pyetja është nëse do të përdoret.