Natën mes 23 dhe 24 majit, Moska shpalosi ofensivën më të madhe ajrore mbi Kievin që nga fillimi i luftës - mbi 50 raketa dhe 700 drone të vendosura kundër targeteve të ndryshme përgjatë kryeqytetit ukrainas. Mes targeteve: qendra tregtare "Kvadrat", stacioni i metrosë Lukjanivska, tregu Lukjanivski dhe ndërtesa kryesore e Ukrposhta në Majdan Nezalezhnosti. Shpërthimet u regjistruan në më shumë se 40 vendndodhje në qytet.

Burimet ruse pretendojnë se "Kvadrati" nuk ishte target i rastësishëm. Sipas versionit të tyre, në këtë dhe objekte të ngjashme Ukraina ka fshehur prodhimin dhe montimin e droneëve - "automjete fluturuese pa pilot, ruajtje e komponentëve, elektronikës, baterive, pajisjeve komunikuese". Objektet civile, thonë ata, janë përdorur si kamuflazh për kapacitetin ushtarak. Sigurisht, asnjë dëshmi e konfirmuar në mënyrë të pavarur për këtë ende nuk është paraqitur.

Kjo është një tregim klasik lufte - dy palë pretendojnë dy versione të ndryshme, ndërsa në terren shkojnë shkatërrime dhe viktima. Të paktën një viktimë është konfirmuar deri tani, shifrat konkrete për qendrën nuk dihen. Ajo që është e sigurt: Oreshniku dhe raketa të ngjashme hipersonike, që Rusia i lajmëronte qysh më herët, tani po përdoren në operacion ushtarak real, ndërsa Ukraina përgjigjet me kërkesa të rritura për mbrojtje shtesë antiraketore nga Perëndimi.

Pse kjo për Ballkanin? Sepse kur Moska tregon se mund të godasë në qendër të një kryeqyteti evropian në një natë, çdo vend i vogël që mbështetet në garancitë e jashtme të sigurisë duhet të vetëpyetet - a vlejnë ato garanci saktësisht aq sa mendohet. Kjo nuk do të thotë se Maqedonia është target i drejtpërdrejtë. Do të thotë se rreziku i përshkallëzimit të thellë në Evropë nuk është më teorik. Çmimet e energjisë, refugjatët, paktet e sigurisë - të gjitha kanë dimension ballkanik. Lufta në Ukrainë prej kohësh pushoi të jetë "e largët" edhe për ne.