Analiza e Oxfam-it dhe Konfederatës Ndërkombëtare të Sindikatave, e publikuar para Ditës Ndërkombëtare të Punës, jep një shifër që është e vështirë të përkthehet në metaforë: pagat e drejtorëve të korporatave më të mëdha botërore po rriten njëzet herë më shpejt se pagat e punëtorëve në po ato kompani.

Realisht, drejtorët vitin e kaluar kanë rritje reale pagash prej 11%. Paga reale e punëtorit - 0,5%. Kjo do të thotë se për çdo denar real përmirësimi që merr punëtori, drejtori merr 20 denarë të tillë. Në të njëjtën periudhë. Në të njëjtën kompani.

Studimi përfshin 1.500 korporata nga 33 vende që publikuan kompensimin e drejtorëve për vitin 2025. Drejtor mesatar - 8,4 milionë dollarë në vit. Punëtor mesatar në botë, nëse do të donte të fitonte të njëjtën shumë, i duhen rreth 490 vjet punë. Jo katër. Jo katërdhjetë. Katërqind e nëntëdhjetë.

Ka edhe raste më ekstreme. Katër korporata - mes tyre Blackstone, Broadcom dhe Goldman Sachs - kanë raportuar se drejtorëve të tyre kryesorë ekzekutivë u kanë paguar mbi 100 milionë dollarë në vitin 2025. Dhjetë drejtorët më të paguar bashkë fituan mbi një miliard dollarë.

Në anën e pronësisë: rreth 1.000 miliarderë të identifikuar morën 79 miliardë dollarë në dividendë në vitin 2025. Kjo është 2.500 dollarë në sekondë. Bernard Arnault (LVMH) - 3,8 miliardë. Amancio Ortega (Inditex/Zara) - 3,7 miliardë.

Drejtori ekzekutiv i Oxfam-it thotë atë që të gjitha studimet e tyre prej vitesh thonë: qeveritë duhet t'i kufizojnë pagat e drejtorëve, t'i tatojnë drejtësisht super të pasurit, dhe të sigurojnë që pagat minimale të ndjekin së paku inflacionin.

Në Ballkan kjo nuk është lajm, por shifra shokon. A kujtohemi këtu për një kompani që mbajti punëtorët kur e shtypi kriza, ndërsa drejtorët mbajtën bonuset e veta? Trendi global është i njëjtë, vetëm me më shumë zero. Pyetja është e thjeshtë: çfarë e krijon këtë? Dhe pse askush nuk e ndalon?