Kompanitë ajrore evropiane po e shtypin Brukselin. Kërkojnë heqjen e kompensimit për vonesë të fluturimeve. Kërkojnë heqjen e rregullave për bagazh falas. Krizën energjetike e përdorin si justifikim. Dhe nëse nuk ia dalin, paralajmërojnë falimentime deri në fund të vitit.

Drejtori ekzekutiv i Ryanair-it parashikon "shembjen e kompanive ajrore evropiane nëse çmimi i karburantit mbetet i lartë". Mesazhi është i qartë: ose Brukseli i lehtëson rregullat, ose industria kolapson. Rast klasik i shantazhit korporativ me sukses disadekadesh.

Aeroportet e vogla në Evropë do të paguajnë të parët. Kur një kompani ajrore nuk fluturon më drejt qytetit tënd për shkak të karburantit të shtrenjtë, aeroporti yt humbet pasagjerë. Shkupi ka fat - ende është në hartën e fluturimeve të përditshme. Qendra të tjera rajonale - jo aq. Kjo do të thotë më pak lidhje, më pak opsione, çmime më të larta për ata që mbeten.

Rregullorja për kompensimin në rast vonese është një nga sukseset më të mëdha të së drejtës konsumatore evropiane. U fut në vitin 2004. Që atëherë, kompanitë ajrore detyrohen të paguajnë deri në 600 euro për vonesa mbi tri orë. Pa të, një fluturim që vonon tetë orë kalon me një "na vjen keq". Pa detyrim. Pa kompensim.

E njëjta histori për bagazhin. Në vitin 2026 thuajse të gjitha tarifat bazë në Evropë përfshijnë bagazh dore deri në një masë të caktuar. Disa kompani çarter tashmë paguajnë ekstra. Kërkojnë që ky të bëhet standard. Kjo do të thotë se fluturimi prej 200 euro do të rritet në 250-280 me bagazh.

Për Ballkanin kjo është një kosto e drejtpërdrejtë. Udhëtari maqedonas që fluturon për në Vjenë me bagazh dore do të paguajë 30-50 euro shtesë. Familje me tre persona - njëqind euro mbi buxhet. Dhe kjo është ajo që industria e quan "fleksibilitet". Brukseli ende e kundërshton. Por nën presion ekonomik, çdo rregull rregullator papritmas bëhet "jofleksibël". Dhe njerëzit e zakonshëm paguajnë faturën.