Ријад гореше цела ноќ, а Саудиска Арабија молчи: хутите велат дека нападот е нивна одмазда

Црн облак над Ријад, пожар кај главниот аеродром и алармна сирена што ги разбудила жителите среде ноќ. Хутите од Јемен потоа соопштија дека нападот е нивни – и дека е одмазда.

Портпаролот на движењето, Јахја Сари, изјави дека се употребени „голем број балистички и крстосувачки ракети и дронови“ и дека се погодени „чувствителни цели“ во Ријад, како и постројки на државната нафтена компанија Арамко во Јанбу – извозно пристаниште на Црвеното Море. Саудиските власти сè уште не кажаа ниту дали тврдењето е точно, ниту што всушност го запалило резервоарот кај аеродромот. Тишина од страната што има најмногу причини да зборува.

Она што е потврдено е доволно. Над градот со часови се креваше црн чад, снимките покажуваат оган зад резервоар за гориво, а работата на аеродромот беше нарушена со долги доцнења и откажани летови. Жителите на Ријад и на блискиот Ел-Харџ добиле предупредување за воздушна опасност, а еден 27-годишник раскажа дека прво слушнал сирена, а потоа му се затресле прозорците. Според извештаите, тоа е прв пат жителите на саудиската престолнина да добијат таква опомена во оваа фаза од ескалацијата.

Војната што никој не ја брои

Сари тврди дека операцијата е одговор на обидите на Ријад да ја нападне Сана и дека Саудиска Арабија во една недела извела околу 300 воздушни напади врз Јемен. Саудиската страна ниту потврдува, ниту демантира. Во истиот ден, во борбите меѓу хутите и јеменските владини сили загинале 48 луѓе – 31 борец според хутите, 17 војници според владините извори. Ниедна од тие бројки не е независно проверена, а тоа е најточниот опис на целата јеменска војна: сите бројат, никој не потврдува.

Хутите, поврзани со Иран, го контролираат најголемиот дел од северен Јемен и веќе години војуваат против меѓународно признаената влада што ја поддржува Ријад. Во последните недели ги засилија нападите врз саудиските градови, врз енергетската инфраструктура и врз бродовите во Црвеното Море. Неодамна ги презедоа пристанишното градче Моха и островот Перим – точно таму каде што се стеснува Баб ел-Мандеб, еден од најважните поморски премини за нафта и стока во светот.

Тука приказната престанува да биде далечна. По пречките во сообраќајот низ Хормузскиот теснец, дел од саудискиот извоз се пренасочи токму кон Црвеното Море. Сега и тој правец гори. Кога двата главни излеза за нафта од Заливот се под притисок истовремено, тоа не останува прашање само за Ријад и Сана – тоа е прашање за секој пазар што зависи од испораките оттаму.

Балканот ја знае оваа сцена напамет: конфликт што со години се води подалеку од камерите, додека светот се сеќава на него само кога ќе фати нешто што гори и што се гледа од далеку. Колку долго војна треба да трае за да престане да биде вест – и што мора да експлодира за повторно да стане?