Armëpushimi zgjati aq sa zgjasin të gjitha armëpushimet në Lindjen e Mesme - derisa dikujt t'i duhet një arsye e re. Këtë javë SHBA goditi rreth 140 objektiva ushtarake iraniane në një valë të tretë sulmesh, kryesisht përgjatë bregut iranian të Ngushticës së Hormuzit. Shkasi, thonë nga Uashingtoni: Irani sulmoi tre anije tregtare që kalonin nëpër ngushticë dhe me këtë theu armëpushimin. Përgjigjja e Teheranit nuk vonoi.

Irani u përgjigj me një tufë dronësh ndaj bazave amerikane në të gjithë Gjirin. Sipas ushtrisë iraniane, objektivat ishin sistemi Patriot në Kuvajt, një sistem paralajmërimi të hershëm në Katar dhe rezervuarë karburanti në Bahrein. Sirena, shpërthime, mbrojtje ajrore që punon gjithë natën - një skenë që bota e pa edhe para disa muajsh, dhe që tani përsëritet sikur askush të mos ketë mësuar asgjë. Natën e mëparshme amerikanët tashmë kishin goditur edhe rreth 80 objektiva të tjera, ndër to mbi 60 anije të Gardës Revolucionare iraniane.

Konteksti politik është ai që e bën historinë më të rrezikshme. Donald Trampi, në samitin e NATO-s në Ankara, deklaroi se marrëveshja me Iranin ka „mbaruar" dhe se bisedimet e mëtejshme janë „humbje kohe". Kur njeriu që i drejtoi bisedimet vetë thotë se s'ka më kuptim të bisedohet, kjo nuk është një lapsus diplomatik - është një paralajmërim. Bisedimet e paqes që me muaj u reklamuan si sukses u rrënuan brenda një jave.

E pse na prek kjo neve? Sepse përmes Ngushticës së Hormuzit kalon rreth një e pesta e naftës botërore. Sa herë gjëmon atje, çmimi i karburantit dridhet - dhe karburanti nuk njeh kufij. Ballkani nuk dërgon ushtarë atje, por e paguan çdo litër te pompa kur digjet Gjiri. Ne jemi në fund të zinxhirit që fillon me një raketë mbi një ngushticë mijëra kilometra larg nesh dhe përfundon me një faturë që e paguan shoferi i zakonshëm në Shkup.

Ka edhe një shënim tragjik jashtë frontit - vdiq ish-emiri i Katarit shejh Hamad bin Kalifa al Thani, por vdekja e tij, sipas burimeve, nuk ka lidhje me konfliktin aktual. Në një kohë kur gjithçka përzihet në një lajm, ia vlen të ndahet ç'është e lidhur dhe ç'nuk është. Pyetja që mbetet nuk është nëse do të ketë edhe një valë sulmesh - kjo është pothuajse e sigurt. Pyetja është kush do të guxojë i pari ta ndalë, kur të dyja palët sillen sikur s'kanë çfarë të humbin.