Tenderi për blerjen e autobusëve të rinj në Shkup sërish do të shpallet brenda një jave, thonë nga Qyteti i Shkupit. Tenderi i mëparshëm për 150 autobusë ekologjikë dështoi - sipas Ministrisë së Transportit, „firmat që u paraqitën nuk i plotësonin kushtet". Shkupjanët, që çdo ditë qëndrojnë në stacione duke pritur autobusët gjysmë-funksionalë të viteve 80-të, sërish hyjnë në fazën „presim".

Për kontekst: nga gjithsej 341 autobusë të NPK „Skopje", në ditë funksionalë janë 185, ndërsa në qarkullim realisht udhëtojnë vetëm 157. Kjo do të thotë se më shumë se gjysma e parkut të mjeteve nuk funksionon çdo ditë. Autobusë të mbushur përplot në stacione, vonesa prej 30+ minutash, dhe linja që përjashtojnë familjet që varen nga transporti publik - kjo është realiteti.

Nga katër ofertat e tenderit të mëparshëm, asnjë nuk i kalon kontrollet. SDSM-ja akuzoi se qëllimi ishte „të favorizohej firma e afërt me Orbanin" - pra që procedura ishte krijuar qëllimisht për të favorizuar një kandidat të caktuar hungarez. E Majta shkoi në drejtim të kundërt: se prej pesë vitesh premtohen „autobusë eko" dhe asgjë nuk vjen.

Çfarë është realiteti i procedurës tenderiale në Maqedoni? Rreziku i fshehur është se çdo tender i ri kërkon minimum 90 ditë për përpunim - shpallje, mbledhje ofertash, vlerësim, kontratë, nënshkrim. Edhe nëse ky raund ka sukses, autobusët e parë nuk do të mbërrijnë në Shkup para fundit të 2026. Deri atëherë - po ato 157 mjete, po ai kaos në stacione, po ai sistem i bllokuar.

Pyetja që nuk shtrohet: nëse parku aktual funksionon në 46 për qind (157/341), kush mirëmban autobusët e tjerë? Sa kushton mirëmbajtja aktuale? Dhe pse, pas pesë vitesh premtimesh, taksistët e Shkupit kanë pothuajse të njëjtin pjesë tregu si para pesë vitesh - sepse askush me mendje të shëndoshë nuk mbështetet te NPK-ja për të mbërritur në kohë?

Përgjigja: NPK është simbol politik. Përdoret në fushata, nuk zgjidhet në realitet. Qytetarët presin. Pushteti premton. Tenderët dështojnë. Cikli vazhdon. Dhe, ashtu siç përfundojnë histori të tilla në qytetet e tjera evropiane - kur vullneti politik kryqëzohet me burimet fiskale, problemi zgjidhet për 18 muaj. Kur jo - 30 vjet pritje.