Qeveria u mburr me një shifër të madhe: mbi 21 milionë euro të investuara në infrastrukturë sportive për dy vjet, përmes mbi 60 projekteve në mbarë vendin. Investime në salla, pista atletike, fusha loje dhe pishina - dhe një mesazh se sporti sërish është mes prioriteteve kombëtare.

Sipas njoftimit të VMRO-DPMNE-së në pushtet, ndër projektet e realizuara ose të nisura janë rikonstruksioni i sallës sportive „Rasadnik", pistat atletike në Veles dhe Gjevgjeli, salla sportive në Radovish, salla e UKIM-it, salla të reja në Aerodrom, Krushevë dhe Akademinë Ushtarake, si dhe tribuna të reja në Stadiumin e Qytetit në Tetovë. Deputetja Katerina Dimitrovska theksoi se „problemi nuk ka qenë kurrë te paratë, por te prioritetet".

Shifra vërtet tingëllon bukur - por ia vlen të shihet edhe çfarë qëndron pas saj. Njoftimi është partiak, jo raport i pavarur, kurse formulimi „të realizuara ose të nisura" lë vend: sa prej atyre 60 projekteve janë vërtet të përfunduara dhe funksionojnë, e sa janë ende kantiere ndërtimi ose thjesht njoftime? Kur investimet mblidhen në një shifër efektive përpara kamerave, shpesh pamja duket më mbresëlënëse se gjendja në terren.

Infrastruktura sportive vërtet është e nevojshme - fëmijët dhe të rinjtë meritojnë kushte bashkëkohore, dhe asnjë njeri normal nuk do t'u kundërvihet sallave dhe fushave të reja. Por dallimi mes të investuarës dhe të përfunduarës, mes shiritit të prerë dhe objektit funksional, është pikërisht aty ku PR-ja ndahet nga realiteti. Treguesi i vërtetë nuk do të jetë në njoftim, por në atë nëse pas disa vitesh ato salla do të punojnë, do të mirëmbahen dhe do të jenë plot me fëmijë - apo do të bëhen edhe një kujtesë se te ne më lehtë ndërtohet, e më vështirë mirëmbahet.