Nëntë muaj mes një zjarri dhe një fabrike të re. Në Vinicë, kompania Vinçini - pjesë e MakProgres-it familjar - hapi një repart të ri me vlerë 8,5 milionë euro, saktësisht nëntë muaj pasi një zjarr dëmtoi pjesë të kapacitetit të tyre të mëparshëm shtatorin e kaluar. Në vend që të priste dhe të vajtonte, firma ndërtoi një fabrikë të re për gjashtë muaj, me kompani vendore ndërtimi.

Shifrat pas hapjes tingëllojnë mirë në letër: 40 vende të reja pune menjëherë, me plan për edhe 40 vitin e ardhshëm. Dy linja moderne për prodhimin e vaflave dhe produkteve të ngjashme, të destinuara për tregun vendor dhe për mbi 60 tregje të huaja. Investimi, thonë nga kompania, do t'i rrisë kapacitetet prodhuese për rreth 30 për qind.

Në hapje ishte edhe kryeministri Hristijan Mickoski, së bashku me kryetarin e odës ekonomike dhe kryetarin e Vinicës. Prania e një kryeministri në hapjen e një fabrike është skenë thuajse e detyrueshme te ne - fotografi e mirë, lajm i mirë për ditën. Por ndryshe nga shumë ngjarje të tilla, këtu pas fotografisë ka vërtet diçka të prekshme: një firmë e vërtetë, me 600 të punësuar nëpër pesë reparte, që punon që nga viti 1990 dhe që investon paratë e veta, jo subvencione shtetërore.

Dhe pikërisht ky është dallimi që vlen të theksohet. Vinica nuk është qytet i madh, dhe çdo vend pune atje peshon më shumë se në Shkup. Kur një kompani vendore pas një zjarri nuk kërkon ndihmë, por ndërton më të madhe se më parë dhe eksporton në 60 tregje - ky është një tregim që Maqedonia rrallë e tregon për veten, dhe duhej më shpesh. Pyetja është vetëm a do t'i lejojë politika një ekonomie të tillë të jetë lajm më vete, pa pasur nevojë për një kryeministër në fjongo që të vihet re.