Деветмесечен ред помеѓу пожар и нова фабрика. Во Виница, компанијата Винчини – дел од семејната МакПрогрес – отвори нов погон вреден 8,5 милиони евра, точно девет месеци откако пожар оштети дел од нивниот претходен капацитет во септември лани. Наместо да чека и да жали, фирмата изгради нова фабрика за шест месеци, со домашни градежни компании.

Бројките зад отворањето звучат добро на хартија: 40 нови работни места веднаш, со план за уште 40 во наредната година. Две модерни линии за производство на вафли и слични производи, наменети за домашниот пазар и за над 60 странски пазари. Инвестицијата, велат од компанијата, ќе ги зголеми производните капацитети за околу 30 проценти.

На отворањето беше и премиерот Христијан Мицкоски, заедно со претседателот на стопанската комора и градоначалникот на Виница. Присуството на премиер на отворање фабрика е речиси задолжителна сцена кај нас – добра фотографија, добра вест за денот. Но за разлика од многу вакви настани, тука зад фотографијата навистина има нешто опипливо: вистинска фирма, со 600 вработени низ пет погони, што работи од 1990 година и што инвестира свои пари, не државни субвенции.

И токму тоа е разликата што вреди да се одбележи. Виница не е голем град, а секое работно место таму тежи повеќе отколку во Скопје. Кога една домашна компанија по пожар не бара помош, туку гради поголемо од порано и извезува на 60 пазари – тоа е приказна што Македонија ретко ја раскажува за себе, а би требало почесто. Прашањето е само дали политиката ќе ѝ дозволи на ваквата економија да биде вест сама по себе, без да ѝ треба премиер на лента за да се забележи.