Migas me rrush, borago me patate dhe qengj i pjekur: pesë gjellë me të cilat Aragoni feston Ditën e Pilarit

Më 12 tetor Zaragoza feston Ditën e Zojës së Pilarit, e bashkë me të edhe i gjithë Aragoni. Nëse kërkoni një gjellë që përfaqëson gjithë rajonin, nuk do ta gjeni. Kuzhina aragoneze është kuzhinë e fshatit dhe e malit: çorba të ziera gjatë dhe gjellë të ngopura që duhej të ushqenin barinjtë dhe fshatarët para një dite të tërë pune në arë. Nuk ka teatër gastronomik këtu - ka bukë të djeshme, yndyrë dhe durim.

Rajoni ka çfarë të vërë në tryezë: perime si borago, pjeshkë nga Calanda, vaj ulliri, mish cilësor, proshutë nga Teruel dhe suxhuk nga Graus. Ka katër apelacione të mbrojtura vere dhe një tregues gjeografik, me verëra të kuqe nga garnacha, cariñena dhe tempranillo dhe të bardha nga chardonnay, macabeo dhe gewürztraminer. Ndërsa për ëmbëlsirë - „frutat aragoneze“ në çokollatë, karamele të quajtura „kalldrëm“, nuga me bajame dhe kuleçi i gërshetuar nga Almudévar. Ja pesë klasikë, secili për katër persona.

1. Fritada aragoneze. Në shikim të parë i ngjan pistos së La Manchas, por është më kremoze dhe me shije më të fortë speci të kuq. Patatet, kungulleshkat, specat e gjelbër, qepa dhe, sipas dëshirës, hudhra zihen ngadalë në vaj ulliri. Shpesh shërbehet me një vezë të skuqur sipër, ndërsa disa shtojnë ton, bakalar ose suxhuk. Nëse ju tingëllon e njohur - nuk gaboni. Perimet verore të ziera ngadalë në vaj janë gjuhë që e flet i gjithë Mesdheu, madje edhe kuzhina jonë.

2. Migas bariu. Gjellë e lindur nga nevoja. Buka e ditës së kaluar njomet lehtë me ujë, pastaj skuqet në vaj ulliri me hudhër, pastërma dhe chorizo ose suxhuk. Tradicionalisht shërbehet me rrush - kokrra e ëmbël-thartë e pret yndyrën. Çdo kuzhinë që nuk e hedh bukën ka versionin e vet të kësaj. Sa gjyshe te ne e kanë kthyer bukën e vjetër në darkë, pa e ditur se në Spanjë kjo është specialitet rajonal?

3. Borago me patate. Kërcejtë dhe gjethet e boragos zihen bashkë me patatet, e pastaj lyhen me vaj ulliri dhe hudhër të skuqur. E thjeshtë deri në ekstrem. Ka edhe versione me guaska ose me proshutë.

4. Qengj i pjekur me patate. Qengji i ri aragonez ka tregues gjeografik të mbrojtur. Lyhet me dhjamë derri, erëzohet dhe piqet me hudhër dhe verë të bardhë. Garnitura janë patatet e prera në rrathë të hollë, të pjekura me majdanoz dhe vaj ulliri. Dhjamë, hudhër dhe verë: receta nuk kërkon mjeshtëri, por kohë.

5. Pjeshkë në verë. Pjeshkët nga Calanda, me origjinë të mbrojtur, zihen ngadalë në verë të re të kuqe me sheqer, kanellë dhe lëkurë agrumesh, e pastaj ftohen. Këshillë nga kuzhina: lërini në frigorifer gjatë natës - shija bëhet më e thellë. Ëmbëlsira më e mirë është ajo që e keni bërë dje.