Xhaketa me supe të mbushura nuk është shpikje moderne - është një strategji 500-vjeçare për pushtet vizual, dhe tani po kthehet në garderoba pa shumë pyetje. I pari e përdori Henri VIII në shekullin e 16-të, dhe jo si modë, por si politikë - duble me supe të mbushura për t'u dukur më i gjerë, më intensiv, më i rrezikshëm. Monarku anglez madje miratoi ligje që kufizonin se kush kishte të drejtë të vishte rroba të ngjashme.

Grave u duhej shumë më shumë kohë. Në fund të shekullit 19, kur gratë filluan të dilnin në rrugë për punë, u shfaqën edhe format e para praktike me pak konstruksion supesh. Elsa Schiaparelli në vitet 1930 ndërtoi një arkitekturë supesh të frymëzuar nga uniformat ushtarake. Lufta e Dytë Botërore i bëri funksionale - gratë hynë në fabrika, veshjet u përshtatën. Në vitin 1966, Yves Saint Laurent e legjitimoi kostumin femëror me xhaketë.

Por epoka e vërtetë e „power dressing"-ut erdhi në vitet 80. Kur gratë filluan të hynin në botën korporative, supet u bënë sinjal - jo i estetikës, por i depërtimit. Xhaketa me supe të mbushura thoshte „mos më injoroni në mbledhje." Ishte Thatcher në karrigen e kryeministrit, ishte Joan Collins në „Dynasty", ishte ideja se gruaja mund të zinte të njëjtin hapësirë si burri - fjalë për fjalë, me supet.

Sot kjo xhaketë kthehet për një arsye krejt tjetër. Psikologia Angela Pera thotë se veshja nuk është vetëm për syrin - ajo ndryshon ndjenjën e brendshme përpara se të vijë emocioni: „e butë por e fuqishme, fillon nga jashtë dhe ndikon në gjithçka brenda." Me fjalë të tjera - nëse keni një ditë të rëndë, vishni xhaketën me supe. Jo për pamjen në pasqyrë, por për momentin kur do të hyni në dhomë dhe do të shihni kush e humbet sekondën e parë. Është ende e njëjta matematikë si në shekullin 16, vetëm pa shpata.