Avrupa ekonomisinin motoru öksürüyor, hem de yüksek sesle. Almanya'nın otomobil devleri - Volkswagen, BMW ve Mercedes-Benz - tarihlerinin en büyük yeniden yapılanmasına başlıyor; işten çıkarmalar on binlerce kadroyla ölçülüyor.

Rakamlar acımasız. Volkswagen, yaklaşık 625.000 çalışanından 100.000'e varan kadroyu kaldırmayı ve 2030'a kadar Almanya'da dört fabrikayı kapatmayı planlıyor. BMW, bir milyar euroya varan yeniden yapılanma maliyeti ve 10.000 kadronun olası kaldırılmasını öngörüyor; Avrupa üretimini yüzde 15 azaltıyor. Mercedes-Benz yaz ikramiyelerini iptal etti, 5.500 gönüllü ayrılma yaşadı ve 40 saatlik çalışma haftasına dönüş için baskı yapıyor.

Nedenin adı ve soyadı var: Çin rekabeti. İlk kez, BYD ve Chery gibi Çinli üreticiler mayısta birlikte Avrupa pazarının yüzde 10'undan fazlasını ele geçirdi; Almanlar ise kıtadaki toplam satışların yüzde dört büyümesine rağmen pay kaybediyor.

Balkanlar için bu uzak bir haber değil. Alman otomobil sanayisi, bölgede binlerce insanın doğrudan ya da dolaylı işvereni - parça fabrikaları, taşeronlar ve orada çalışan bizim insanlarımız aracılığıyla. Volkswagen hapşırınca, Üsküp'ten Iştip'e kadar bütün bir tedarik zinciri üşütebilir. Soru şu: bizde birileri olan biteni hiç takip ediyor mu, yoksa her zamanki gibi bizi hazırlıksız mı yakalayacak?