Bahreyn, İran Devrim Muhafızları'yla bağlantılı 41 kişiyi gözaltına aldı. Aynı zamanda ABD, dördü Çin merkezli üç firmayı kapsayan yeni yaptırımlar açıkladı; suçlama "Amerikan kuvvetlerine karşı İran saldırılarını mümkün kılan uydu görüntüleri sağlamaktı." Aynı gün Hazine Bakanlığı, İran'ın silah ve balistik füze ile drone malzemesi temin etmesine yardım eden on kişi ve şirketi daha yaptırım listesine aldı.

Tüm operasyon belirli bir dönüm noktasında geliyor. ABD Donanması İran limanlarına abluka uyguluyor ve CIA analistleri İran'ın ablukayı en azından yaz sonuna kadar atlatacağını öngörüyor. Alternatif rotalar açılıyor - ama baskıyı kaldıracak kadar hızlı değil.

Çin verileri bunun bir kısmını doğruluyor. Çin'in İran petrolü ithalatı nisanda bir önceki yıla göre yüzde 20 düştü. Çin'in İran petrolünün açık ara en büyük alıcısı olduğu düşünülürse bu büyük bir rakam - düşüşün diplomatik sebepleri yok, lojistik sebepleri var. Gemiler hedefe basitçe ulaşmıyor.

"İran'ı destekleyen Çin merkezli aktörleri sorumlu tutuyoruz," dedi ABD Dışişleri Bakanı Marco Rubio. Başka her bağlamda diplomatik bir formalite olacak bu cümle, burada Pekin ile Washington'u üçüncü aktörler üzerinden doğrudan çatışmaya soktu.

Balkanlar için bu uzak bir hikâye değil. Dünya petrol akışları doğrudan bizim benzin istasyonlarımızdaki yakıt fiyatlarına yansıyor. İran satamayınca, Çin alamayınca, her şey en sonunda Singapur'da, Rotterdam'da ve sonra Üsküp'te çözülüyor. Balkan vatandaşı bir gece Güvenlik Konseyi oturumunda belirlenen bir fiyatı ödüyor ve bunun deposuyla ilişkili olduğunu bilmiyor. Jeopolitika - benzin şişesinin ekonomisi budur.