Savaş çoktandır yalnızca silahla yapılmıyor - tahılla da yapılıyor. Ukrayna'nın Azak Denizi'nde Rus gemilerine saldırmasının ardından dünya borsalarında buğday fiyatı yüzde 4'ün üzerinde sıçradı. İki halk, kimin diğerinin tedarikini boğacağı için savaşınca faturayı bütün dünya öder - cepheyle hiçbir ilgisi olmayanlar dahil.

Ukrayna, aralarında tahıl taşıyan yük gemilerinin de bulunduğu 76 gemiyi yok ettiğini ve Azak Denizi'ndeki trafiği felç ettiğini iddia ediyor. Rusya, Odessa, Çornomorsk ve İzmail'deki liman altyapısını vurarak karşılık verdi - tam da Ukrayna'nın tahılını ihraç ettiği limanlar. İki taraf da dünyanın ihtiyaç duyduğu şeye saldırıyor: gıdanın lojistiğine.

Bu, iki yönlü bir abluka. Ukrayna saldırıları Rusya'nın tedarik zincirini kırmayı amaçlıyor; Rus saldırıları Ukrayna'nın ihracatını yok ediyor. Ve sonuç aynı - piyasada daha az tahıl, daha yüksek fiyatlar ve gıda ithal eden herkeste tedirginlik. Tahıl bir silaha dönüştü, küresel gıda güvenliği ise dolaylı zarar.

Balkanlar için bu soyut bir borsa rakamı değil. Buğday dünya genelinde zamlandığında ekmek de, un da, hayvan yemi de zamlanır - üstelik bizim pazarlarımız küçük ve ithalata bağımlı. Azak Denizi'ndeki savaşa biz karar vermiyoruz, ama onu her somun ekmekte hissediyoruz. Soru şu: dünya, iki halkın dünyanın tahıl ambarını savaş alanına çevirmesini, birileri gıdanın mühimmat olmaması gerektiğini söyleyene kadar daha ne kadar izleyecek?