Buzdolabını açtığında bir burrata görüp o yuvarlak beyaz keseciğin içinde akşam yemeği, piknik, beklenmedik konuklar, her şey için cevabın yattığını anladığın bir an var. Dışı mozzarella, içi kremamsı stracciatella olan İtalyan peyniri, mutfakta en az çabayla en çok fayda sağlayan malzemedir.

Birinci kural: burrata taze olmalı. 4 ila 8 derece Celsius'ta sakla, daima sıvısıyla birlikte orijinal ambalajında, ve oda sıcaklığında servis et. Soğuk olarak buzdolabından çıkarıp doğrudan tabağa koyarsan, krema topaklaşır. Yemekten 20-30 dakika önce çıkar ve nefes almasını sağla - tat ve doku sana farkı anlatır.

En bilinen klasik: burratalı caprese - domates, fesleğen, zeytinyağı, tuz, biber. Nokta. Bu beşi büyüyü yaparken beş malzeme daha eklemenin anlamı yok. Avokado tost ve hamsi ile de olur, eğer brunch için daha özel bir şey istiyorsan - burratanın kreması balığın tuzunu yumuşatır, ekmeğin dokusu tüm hikayeyi taşır.

Ana yemek için: bezelye, mantar ve burratalı tagliatelle - 12 dakikada pişen makarna, ve peynir kreması en sonda zeytinyağı ve stracciatella sosunun içine. Ya da burrata ve cherry domatesli fettuccine - aynı fikir, sadece soğuk yaz versiyonu. Birçok kişinin bilmediği bir alternatif: burratalı, rokalı ve cevizli pizza - klasik margherita, artı bunu pişirmeden sonra üstüne.

Repertuvardan bir sürpriz: burrata ve pestolu pancar carpaccio. Olağandışı geliyor, ama pancarın doğal tatlılığı burratanın kremasıyla dengelenir, ve pesto yeşili ekler. Görsel olarak da - renk kombinasyonu (koyu kırmızı, beyaz, yeşil) yıldızlı bir restorandan çıkmış gibi görünür, evde 15 dakikada hazırlanmış bir şey değil.

Burrata ile uzun süre oynamazsın. Onu fırınlamazsın, kaynatmazsın, eritmezsin. Sadece olduğu gibi servis edersin - ve diğer malzemelerin etrafında oynamasına izin verirsin. Tüm felsefesi bu: kaliteli bir malzeme, minimum müdahale, maksimum şöhret.