Altmış bin insan. Yirmi dört saatte. Fas'tan Kuzey Afrika kıyısındaki İspanyol yerleşkesi Ceuta'ya, Avrupa'yı gardı düşük yakalayan tek bir akında bu kadar kişi geçti. En az 61 kişi karşı tarafa ulaşamadı - çoğu, çitin denize girip orada bittiği yer olan El Tarajal'daki bariyeri yüzerek aşmaya çalışırken boğuldu.

Polis kaynakları, kurbanların ağırlıklı olarak 20-35 yaş arasında olduğunu, aralarında en az bir kadın bulunduğunu söylüyor. Dalgıç ekipler aramayı sürdürüyor, çünkü yetkililer sayının kesin olmadığından endişeli. Bu gece hakkında en çok şeyi söyleyen cümle de bu - yüzeyin altında kaç kişinin yattığını henüz kimse bilmiyor.

En hızlı dönüş: 53.000 kişi kendi ayağıyla geri döndü

Giren yaklaşık 60.000 kişiden yaklaşık 53.000'i Fas'a gönüllü olarak döndü. Onları İspanyol ordusu zorla geri göndermedi - barınma, iş ve vize vaatlerinin var olmadığını anlayınca kendileri gittiler. Bu bir istila tablosu değil. Bu, bir gün işleyip ertesi gün dağılan kitlesel bir dolandırıcılığın tablosu.

İspanya Başbakanı Pedro Sánchez akını, kaçakçılık şebekelerinin vaat gibi yaydığı yakın tarihli bir Yüksek Mahkeme kararının yanlış yorumlanmasıyla açıklıyor. Mahkeme, sınırda otomatik geri göndermenin yüzerek girenler için geçerli olmadığına, yalnızca fiziksel bariyeri aşanlar için geçerli olduğuna hükmetmişti. Çit ile su arasındaki fark birdenbire binlerce cana mal oldu.

İtalya, İspanya ile Schengen'i askıya alıyor

Avrupa'nın tepkisi kurtarma ekiplerinden hızlı geldi. İtalya, İspanya ile Schengen rejimini askıya alıyor. Danimarka ve Finlandiya İspanya'nın geçici olarak Schengen'den çıkarılmasını istiyor - hukukçuların derhal Avrupa antlaşmalarına aykırı bulduğu bir hamle. Fransa sınır gözetimini beş katına çıkardı. Almanya ve Polonya daha sıkı denetim istiyor.

Yani senaryo şu: Schengen ülkelerinden biri en açık sınırında kötü bir gece geçiriyor ve müttefikleri yirmi dört saatten kısa sürede onun sistemden atılmasını öneriyor. Dayanışma tam olarak hiçbir şeye mal olmadığı sürece dayanıyor.

Avrupa Komisyonu, başkentlerin aksine tonu yumuşattı - Frontex operasyonel destek gönderiyor ve Brüksel, Ceuta'ya girişin Schengen'in geri kalanında otomatik dolaşım anlamına gelmediğini hatırlatıyor. Anakara İspanya'ya devam etmek isteyen herkes ek kontrolden geçiyor. Hukuken bakınca hiçbir şey çökmedi. Siyaseten epeyce şey çöktü.

Balkanlar bu sahneyi neden ezbere biliyor

2015 ve 2016'da yüz binlerce insanın geçtiği bir bölgeye, bir komşunun sınır politikası dış politikaya dönüştüğünde bunun neye benzediğini kimsenin anlatmasına gerek yok. Fas Ceuta'yı açtığında ya da kapattığında bu bir göç meselesi değil - bu bir mesajdır. Balkanlar, biçimini tanıyacak kadar uzun süre böyle bir mesajın diğer ucunda durdu.

Sánchez geçici kayıt merkezleri ve hızlandırılmış sınır dışı işlemleri duyuruyor; Madrid ile Rabat ise daha hızlı geri gönderme prosedürlerinden söz ediyor. Reşit olmayanlar özel koruma alıyor ve herkesin uluslararası koruma talep etme hakkı var - kâğıt üzerinde yazan bu.

Yanıtsız kalan ise başka bir soru. Altmış bin insan, birileri başka tarafa bakmadan tesadüfen tek bir yerde toplanmaz. Boğulan 61 kişinin hesabını kim verecek - söylentiyi yayan kaçakçı mı, kararı yazan mahkeme mi, yoksa o gün dinlenen sınır teşkilatı mı?