Rus sinolog Nikolay Vavilov, Çin'i partizan eğilim olmadan inceleyen ender Rus analistlerinden biri, Pekin'in Rus petrolüne olan bağımlılığını giderek azalttığını savunuyor. Ona göre, Çinli liderler temel bir şeyi anlamışlar: enerji ithalatı sizi başkasının kurallarına göre oynamaya zorlar. Çözüm? Rüzgâr enerjisi, güneş parkları, elektrikli araçlar. Çin bağımsızlığa yatırım yapıyor.

Moskova için bu, AB veya ABD'nin herhangi bir yaptırımından daha büyük bir stratejik darbedir. Çin Soğuk Savaş döneminin „kardeşi" değildir. Çin stratejisi ucuz Rus petrolünü satın almaktan çok daha öteye gidiyor - hedef yalnızca Rusya'ya değil, Orta Doğu'ya ve hassas deniz ticaret yollarına olan bağımlılığın ortadan kaldırılmasıdır. Bu beş yıllık değil 20 yıllık bir oyundur.

Paradoks şu ki Çin Rus petrolünden kurtulurken, Çin'in Rusya'daki ekonomik etkisi patlama yapıyor. Çinli arabalar, teknoloji ve sanayi ürünleri Rus günlük yaşamına derinden nüfuz etti - AB'den gelen ithalattan daha büyük hacimde. Vavilov, diplomatik çevrelerde nadiren açıkça söylenen bir şeyi belirtiyor: „Çin mallarının maddi kalitesi Pekin'in en güçlü mesajı haline geldi." Çinli arabalar medyayı kontrol etme gereği olmadan etkili bir mesaj olarak işliyor. Garajlara giriyor, sonra zihinlere giriyor.

Çin ve Rusya'nın asimetrik dinamiklerle nasıl mücadele ettiğini izleyen Balkan ülkeleri için bu bir derstir: ekonomik bağımlılık asla tek yönde gitmez. Moskova ve Pekin „sınırsız ortaklık" ile başladılar, ama beş yıl içinde tablo zaten farklı görünüyor. Çin enerji bağımsızlığını disiplinli bir şekilde inşa ederken, Rusya ne ödeyebileceği ne de bitirebileceği bir savaşa sürükleniyor. Ardından gelen soru: Rusya „en büyük müttefikinin" onu sessizce atlatmakta olduğunu anladığında ne olur?