Airfryer'da patates kızartması genelde ödün demektir - daha az yağ, daha az lezzet, daha az çıtırlık ve sonunda biri zaten aynı olmadığını söyler. Şef Jordi Cruz'un anlattığı yöntem, tam da bu boyun eğişi denklemden çıkarıyor; üstelik çoğu insanın kızartmayla hiç ilişkilendirmediği bir adımla: mikrodalgayla.

Patates seçimi ayrıntı değil. Cruz, yaklaşık bir santimetre kalınlığında çubuklara kesilmiş Agria ya da Kennebec cinslerini öneriyor. Ardından en çok atlanan kısım geliyor - patates, fazla nişastayı çıkarmak için suya yatırılıyor. Çubukların birbirine yapışmak yerine ayrı ve çıtır kalmasının nedeni bu.

Birinci adım: sekiz dakika mikrodalga. Su süzülüyor ama patates hafif nemli bırakılıyor. Biraz zeytinyağı ekleniyor, cam kapakla - hava geçirmez biçimde değil - kapatılıyor ve 800 vatta sekiz dakika pişiriliyor. Bu ilk geçiş patatesi pratik olarak içeriden konfit ediyor; ikinci adımın bu kadar kısa olabilmesinin sebebi de bu.

İkinci adım: on dakika airfryer. Patates doğrudan tele gidiyor, maksimumda, 200 derece, on dakika. Yarısında, beşinci dakikada, eşit kızarması için karıştırılıyor. İşte o zaman ilk kat aromalı tuz serpiliyor - toz biber, karabiber, taze kekik, biberiye ve biraz arnavut biberiyle öğütülmüş ince tuz. İkinci kat bitmeden önce geliyor, tuzun tutması için bir dakika daha.

Yeni sürümü eskisinden ayıran küçük ayrıntı

Cruz aynı yöntemi daha önce de yayımlamıştı, ama mikrodalgada kabın üzerine folyo koyarak. Takipçileri bunu eleştirdi ve o da değiştirdi - ısınırken yemeğe mikroplastik karışmasın diye plastik yerine cam kapaklı cam kap. Tepkisi kısaydı: „Sorun çözmek ve öğrenmek.” Bu, restoranında yıldız olan birinin nadiren yazdığı bir cümle.

Bunu uzun bulanlara gelince: evde klasik kızartma zaten en az yirmi dakika sürüyor. Cruz'a göre airfryer klasik fırından yaklaşık yüzde 70 daha az enerji harcıyor ve orantısız biçimde daha az yağ istiyor. Fatura hem zamanda hem parada kısalıyor - lezzetli bir şeyin sağlıklı sürümü için genelde yazılandan farklı bir cümle.