Bizde öğleden sonra uykusu hiçbir zaman savunulmadı - saklandı. Biri „sadece biraz uzandım” diye özür diler, biri „iki dakika gözümü kapattım” der, ama herkes bilir ki bir buçuk saat uyumuş ve yattığından daha kötü kalkmıştır. Tam da o „yattığından kötü kalkmak” bilimin açıkladığı kısım ve açıklama beklediğinizden daha basit.

Nörolog ve uyku tıbbı uzmanı Eduard Estivill, öğle uykusu için on maddelik bir rehber hazırladı ve ilk kuralı bir rakam: on ile yirmi dakika arası. Bir dakika bile fazlası değil. „Daha uzun uyursan derin uykuya girersin. O zaman öğle uykusu olmaz - akşamdan kalmalık olur”, diyor.

Tüm sır bu. Mesele ne kadar yorgun olduğun değil, uyanmanın seni hangi evrede yakaladığı. Derin uykudan çıkmak vücuda gecenin daha yeni başladığı sinyalini verir, sonra vücut kandırıldığını anlamak için yarım saat harcar. Bu yüzden kimi öğle uykusundan daha dinç kalkar, kimi ise dayak yemiş gibi.

Saat de en az süre kadar önemli

Doğal pencere öğleden sonra bir ile üç arası. Bu bir İspanyol alışkanlığı değil, kronobiyoloji - vücut zaten o dönemde küçük bir düşüş yaşar. Bundan geç uyumak akşamki uyku basıncını azaltır ve sonra öğleden sonra altıda uyuyan aynı kişi, gece yarısına kadar neden tavana baktığına şaşırır.

„Gerektiğinde uyuyamayanları” rahatlatan bir şey daha var: uyumak hiç şart değil. Kapalı gözler, daha az uyaran, sakin bir pozisyon - vücut resmen uykuya dalmadan da payını alır. Karanlık oda, sessizlik ve belirli bir yorgan gerekmiyor. Öğleden sonra dinlenmeyi bir proje gibi tasarlayan herkes için iyi haber bu.

Kahve uykudan önce, sonra değil

En sezgiye aykırı tavsiye aynı zamanda en kullanışlısı. Kafein yaklaşık yirmi dakika sonra etki etmeye başlar. Kısa uykudan hemen önce içersen, tam etkisini göstermeye başladığı anda uyanırsın - dinlenme ve uyanıklık aynı pakette. Estivill ayrıca beş dakika güçlü ışık, doğal ya da yapay, ve ardından on dakikalık bir yürüyüş öneriyor.

Ve sıradanlığıyla yıkıcı olan bir rakam: bir otel zincirinin araştırmasına göre öğleden sonra uyuyan İspanyolların yüzde 86'sı önerilen süreyi aşıyor, yarısından fazlası ise plansız, kendiliğinden uyuyakalıyor. Yani neredeyse herkes, sonradan şikâyet ettiği şeyi yapıyor.

Estivill öğle uykusunu her gün değil, haftada en az üç kez öneriyor. Ve duymazdan gelinmemesi gereken bir sınır çiziyor: bu, kötü geçen bir gecenin tamiri değildir. „Geceleri kötü uyuyorsan, öğle uykusu hasarı onarmaz.” Bizde öğleden sonra uykusu sıkça gelenek diye savunulur. Sorun şu ki gelenek bir buçuk saat sürüyor, bilim ise yirmi dakika veriyor - ve gerçekten işe yarayan tek süre o yirmi dakika.