Günde iki milyon varil. Hürmüz Boğazı'ndan bu kadar petrol geçiyor — ve şu an bu kadar petrol mahsur kalmış durumda. Gezegenin en önemli petrol koridorunun Amerikan ablukası sadece askeri operasyon değil, geciktirilmiş detonasyonlu ekonomik bir atom bombası.

İran iç tüketime yönelik kalibre edilmiş retorikle yanıt veriyor: "Amerikan gemileri denizin dibine batacak." Dramatik geliyor, ama İran son kez Amerikan denizcileriyle doğrudan yüzleştiğinde sonuç meydan okuyucular için iyi olmamıştı. Gerçek tehdit İran füzeleri değil — dağılma eşiğinde titreyen küresel petrol piyasası.

Yaptırım altındaki gemiler blokaj başlar başlamaz boğazın alt tarafından geçiyor — bu da ya abluka seçici, ya da kaotik demek. Her iki seçenek de kötü. Seçici abluka Washington'ın kuralları gerçek zamanlı yazdığı anlamına geliyor. Kaotik abluka kimsenin durumu kontrol etmediği anlamına geliyor.

Üsküp'ten Singapur'a sıradan insanlar için bu bir şey demek — daha pahalı petrol, daha pahalı nakliye, her şey daha pahalı. Son şoklardan zar zor toparlanmakta olan küresel ekonomi şimdi bir darbe daha yiyor. Generaller ve diplomatlar gemi ve varil hesabı yaparken faturayı benzin istasyonlarında duranlar ödüyor.

Hürmüz Boğazı dar — en dar noktada 40 kilometreden biraz fazla. Ama kapatılmasının sonuçları gezegenin tamamına yayılıyor. Şimdilik hiçbir taraf geri adım atma niyeti göstermiyor.