Два милиони барели дневно. Толку нафта поминува низ Ормускиот теснец – и толку нафта сега е заглавена. Американската блокада на најважниот нафтен коридор на планетата не е само воена операција, тоа е економска атомска бомба со одложено дејство.

Иран реагира со реторика калибрирана за домашна употреба: „Американските бродови ќе бидат испратени на дното на морето.” Звучи драматично, но последниот пат кога Иран директно се судри со американската морнарица, резултатот не беше баш за пофалба. Вистинската закана не се ирански ракети, туку глобалниот пазар на нафта кој е на работ на колапс.

Бродови под санкции веќе поминуваат низ теснецот откако блокадата започна – што значи дека или блокадата е селективна, или е хаотична. И двете опции се лоши. Селективна блокада значи дека правилата ги пишува Вашингтон во реално време. Хаотична блокада значи дека никој всушност не контролира ситуацијата.

За обичните луѓе, од Скопје до Сингапур, ова значи една работа – поскапа нафта, поскап транспорт, поскапо се. Глобалната економија, која едвај се опоравуваше од последните шокови, сега добива уште еден удар. И додека генералите и дипломатите калкулираат со бродови и барели, сметките ги плаќаат оние кои стојат на бензинските пумпи.

Ормускиот теснец е тесен – на најтесното место помалку од 40 километри. Но последиците од неговото затворање се широки колку целата планета. И засега, ниту една страна не покажува намера да попушти.