Vetëm pak orë para se të hynte në fuqi armëpushimi i paralajmëruar mes Rusisë dhe Ukrainës, sulmet ruse në mbarë Ukrainën Lindore morën të paktën 27 jetë. Zaporizhzhia - 12 të vdekur, rreth 20 të plagosur. Kramatorsk - 6 të vdekur, 12 të plagosur. Dnipro - 4. Rajoni i Poltavës - 5, mes tyre edhe shpëtimtarë që kishin ardhur të merreshin me dëmet nga sulmet e para.

Zelensky i quajti sulmet „cinike dhe pa kuptim". Kishte të drejtë. Por cinizmi, siç e di mirë Ballkani, në luftë nuk është gabim - është strategji.

Ukraina propozoi një armëpushim të hapur që do të fillonte në mesnatë të 6 majit, dhe kërkoi që Moska të ndalonte sulmet. Rusia u përgjigj me „armëpushimin" e saj - por vetëm për 8 dhe 9 maj, kur tradicionalisht festohet Dita e Fitores. Me fjalë të tjera: do të ndalemi pikërisht kur na konvenon neve.

Kjo është „paqja" që e shohim përherë në Ballkan - e përkohshme, simbolike, festive. Kur Moska anuloi Vjenën e vitit 1989 jo për shkak të luftës në Kroaci, por për festimin e 9 majit, kjo i tingëllon e njohur kujtdo që mban mend shpërbërjen e Jugosllavisë. Festa është më e rëndësishme se jeta.

E pse pikërisht në mbrëmjen para armëpushimit të paralajmëruar po bombardohen instalacione gazi në Poltavë? Sepse do të hedhësh në erë kapacitetet e sistemit energjetik pikërisht para gjysmës së ftohtë të vitit. Pastaj mund të negociosh nga një pozitë force: ofron armëpushim kur kundërshtari nuk mund të ngrohet.

Zelensky kërkon paqe me orare; Putini përgjigjet me datë festimi. Dhe ndërsa Perëndimi është i zënë me Iranin, Hormuzin dhe Trump, në Ukrainë vazhdon e njëjta luftë prej tri vjetësh - me një ndryshim. Bota tani po shikon edhe më rrallë.

A i kujtojmë mjaft mirë ne, në Ballkan, se çdo „pauzë" në luftën e fqinjëve tanë në vitet 1990 ishte reklamë për eskalimin tjetër? Ky është mësimi që Zaporizhzhia po na jep sot - fatkeqësisht, me edhe 27 familje që po varrosin të tyret.