Koçanili ebeveynler, kırk beşinci kez aynı sokakta yürüyor; ellerinde aynı fotoğraflar, dudaklarında kimsenin cevap vermediği aynı soru. Melekler için 45'inci Yürüyüş, „Puls" gece kulübündeki yangında ölen 63 kişinin ailelerini yeniden bir araya getirdi - sessizce yas tutmak için değil, gerçeği ve hesap sorulmasını istemek için.

Taşıdıkları soru basit ve acımasızdı: „Görevi olan herkes, görevini vicdanlı, uzmanca ve yetkileri çerçevesinde yerine getirdi mi?" Bu cümlenin ardında kaybolmayan bir kuşku var - trajedinin yalnızca bir kaza değil, yıllarca kimsenin düzeltmediği ihmallerin sonucu olduğu.

Kurbanlardan birinin kız kardeşi Rozeta Camova, bunu polis karakolunun önünde en sert biçimde dile getirdi: „Her görevle birlikte yükümlülükler gelir. Her yetkiyle - sorumluluk. Her üniformayla - uzmanca davranma beklentisi." Sistemik ihmaller yerine kronolojinin ayrıntılarına odaklanan mahkeme süreçlerini eleştirdi ve acı bir notla, „en büyük trajedinin 63 kişinin eve dönmemesi değil, saatin doğru olmaması" gibi bir izlenim yaratıldığını söyledi.

„16 Mart 2025 Koçani" derneğinin başkanı Aleksandar Naunov, en çok acıtan soruyu sordu: sistemik usulsüzlükler yıllarca nasıl sürebilir, kimse iş işten geçene dek tepki vermezken? Yürüyüşün mesajı kalıcı olacak şekilde kurulmuştu: „Gerçek sessiz kalmasın, adalet sonuçsuz bitmesin diye - unutmuyoruz." Ve her şeyin özü tam da burada. Kurumlar acının aşınmasını, yürüyüşlerin seyrelmesini, kamuoyunun unutmasını umuyor. Ama 45 yürüyüş sonra aileler hâlâ yürüyor. Soru, yorulup yorulmayacakları değil - devletin, ellinci yürüyüş de geçmeden, yüzüncüsü de, tek bir gerçek suçlu parmaklıklar ardına girmeden cevap verme cesaretini gösterip göstermeyeceği.