Jared Kushner önümüzdeki hafta İsrail'e gidiyor ve yolculuğun amacı, diplomatik sözlüğün söylemeye izin verdiğinden daha basit: Benjamin Netanyahu'yu, Gazze'de Hamas'ın silahsızlandırılmasına dair planı engellememeye ikna etmek.

Yanında Barış Kurulu'nun Gazze temsilcisi Nikolay Mladenov da gidiyor. Kesin tarih henüz belirlenmedi; bu bile iki tarafın görüşme öncesinde kendini ne kadar güvende hissettiğine dair bir şey söylüyor.

Taşıdıkları talep somut: İsrail, Gazze'ye saldırıları yeniden durdursun ve Ekim 2025'te varılan ateşkesle üstlendiği insani yükümlülüklere uysun. ABD Başkanı Donald Trump'ın başkanlık ettiği Barış Kurulu'nun mantığı, ancak o zaman Hamas'a dönüp silahların teslimini isteyebileceği yönünde. Önce bir taraf dursun, sonra öteki silah bıraksın.

Asıl takvim seçimler

Bir Arap diplomat, herkesin bildiği ama pek azının yüksek sesle söylediği şeyi dile getirdi: Netanyahu anlaşmaya yönelik itirazını alenen geri çekmedikçe ilerleme olmayacak ve İsrail'de 27 Ekim seçimleri yaklaşırken bunun olması pek olası değil. Aynı kaynağa göre hem Kushner hem Mladenov, İsrail başbakanının kamuoyu önündeki tutumundan rahatsız.

Tüm hikâye burada yatıyor. Mesele planın iyi mi kötü mü olduğu değil, Hamas'ın silah bırakıp bırakmayacağı da değil. Mesele, bir seçim döngüsünün, hayatların bağlı olduğu bir sürecin hızını belirlemesi. Netanyahu geri adım atmanın kendisine oy kaybettireceğini hesaplarsa, plan kasıma kadar bekler.

Kushner, rehinelerin serbest bırakılması ve ateşkes konusundaki ekim anlaşmasına aracılık ettiği geçen yıldan bu yana İsrail'de bulunmadı. O zaman gelmiş ve bir sonuçla dönmüştü. Şimdiki soru şu: karşı taraf günleri değil seçmenleri saymaya başlamışken aynı yaklaşım işe yarar mı?