Tuna o kadar alçaldı ki tam da en çok gerekli olduğu yerde artık tümüyle seyredilebilir değil. Karadeniz limanlarına yönelik Rus saldırılarının ardından tahıl ihracatını tam da bu nehir rotalarına yönlendiren Ukrayna için bu bir hava durumu sıkıntısı değil - kapanmış bir kapı.

Haziran ve temmuz, kimsenin istemediği bir rekor getirdi. „Copernicus” verilerine göre Batı Avrupa'da bu iki aydaki ortalama sıcaklık 21,62 dereceye ulaştı; 2022'deki önceki rekordan yüksek ve toprak nemi o dönemkinden hayli düşük. Romanya'da nehrin çekilmesi yalnızca seyrüseferi vurmadı - elektrik üretimini de düşürdü.

Asıl zararı gösteren rakamlar

Ukrayna'nın tarım ürünleri ihracatı 2026-2027'de yüzde 54 düşerek 29,6 milyon tona inebilir. Buğday ihracatı yüzde 53 düşüşle 8,3 milyon tona. Kasım başına kadar depolarda yaklaşık 59 milyon ton tahıl bulunabilir; depolama kapasitesi açığı ise yaklaşık 11 milyon ton olarak tahmin ediliyor. Bu, fiziksel olarak koyacak yeri olmayan buğday demek.

Kiev, çıkışı Romanya'nın Köstence limanı ve yeni demiryolu güzergâhlarında arıyor; Avrupa Komisyonu'ndan da küçük ve orta ölçekli çiftçilere kredi sübvansiyonu için 220 milyon euro talep etti. Bunlar, başka seçeneği olmadığı için yol alırken doğaçlama yapan bir devletin rakamları.

Tüm hikâyede ilginç olan, askeri stratejiyle ne kadar az ilgisi olduğu. Hiçbir genelkurmay kuraklığı planlamamıştı. Nehir basitçe kurudu ve böylece Ukrayna ihracatının bloke edilmesine herhangi bir konvoydan daha çok katkı yaptı. İklim taraf tutmaz - yalnızca kapıları açar ve kapatır, sonra birileri durumu kullanır.

Tuna bir Ukrayna nehri değil. Sırbistan'dan, Romanya'dan, Bulgaristan'dan geçiyor ve alçaldığında hepsi için aynı anda alçalıyor. Daha erken başlayıp daha uzun süren yazlar, başka bir kıta için yapılmış bir tahmin değil. Bunun sonsuza dek başka bir ülkenin haberi olarak kalacağını gerçekten düşünüyor muyuz?