Başbakan Hristijan Mickoski, Makedonların Voyvodina'ya yerleşmesinin 80. yılı vesilesiyle Novi Sad'da düzenlenen bir törene katıldı - günlük siyasetten çok kimlik ve dil üzerine bir etkinlik. Mesaj netti: „Köklerini koruyan halk asla kaybolmaz, dilini koruyan halk asla evsiz kalmaz."

Mickoski, dilin ve geleneklerin kuşaktan kuşağa korunmasında ailenin, okulun ve kültür kurumlarının rolünü vurguladı. Makedon-Sırp ilişkisini, bir insanın köklerini unutmadan yeni bir yuva kurabileceğinin ve yaşadığı ülkenin sadık yurttaşı olarak kalabileceğinin örneği olarak tanımladı.

„İnsani yakınlık bölünmelerden güçlüdür, kültür unutmaktan güçlüdür", dedi ve Balkan halkları arasında duvarlar değil köprüler kurmaya çağırdı. Özellikle Sırp kentlerindeki genç Makedonlara seslenerek, dil ve mirasla bağlarını yitirmeden çağdaşlığı kucaklamaya teşvik etti.

Makedon heyetinde bir başbakan yardımcısı ve birkaç bakan yer aldı; ev sahipliğini, iki halk arasındaki ilişkileri yalnızca diplomatik değil ailevi olarak tanımlayan Sırbistan başbakanı yaptı. Diplomatik törenler, hiçbir maliyeti olmayan güzel sözlerle dolu olabilir - ama söz konusu, 80 yıldır yabancı bir ülkede dilini koruyan bir topluluk olunca, „dilini koruyan halk" cümlesi protokolü aşan bir ağırlık taşır.

Diaspora için bu tür etkinlikler bir fotoğraf karesinden fazlası. Anavatanın unutmadığının bir teyidi. Geriye kalan soru, her zamanki gibi şu: kürsüdeki sözler, bölgedeki Makedon topluluklarına yönelik somut desteğe - okullara, kitaplara, kültür merkezlerine - dönüşecek mi, yoksa yıl dönümüne özel güzel bir cümle olarak mı kalacak?