Ohri'de „Dimitar Vlahov" sokağındaki 1927 yapımı bir ev yıkıldı - ve kentin mirasını koruması gereken kurumlar şimdi sorumluluğu birbirine atıyor. Yurttaş girişimi „Ohri SOS", canı yakan bir soru soruyor: kaybedileni belgelemek zorunda kalan tam da yurttaş dernekleriyse, kurumlar ne işe yarar?

Kültürel Mirasın Korunması İdaresi, yapı eski kent çekirdeğinin temas bölgesi dışında olduğu için yetkisi olmadığını iddia ediyor - oysa komşu yapılar hâlâ sicilde. Aktivistlere göre yetki önce doğrulandı, sonra reddedildi. Sonunda kimsenin suçlu olmadığı klasik bir kurumsal oyun.

Zamanlama masum değil. Girişimin söylediğine göre acil koruma talebi uzun bir hafta sonundan önce geldi - ve yapı, kimse tepki veremeden, bir tatil gününde yıkıldı. „Yapı, biz yanıt veremeden bir tatil gününde yıkıldı," diye duyurdular.

Tekil vakanın ardında daha geniş bir aşınma yatıyor. „Ohri SOS"a göre, kültürel varlıklar listesinden tam 56 yapı silindi - sözde yıkım ya da uygunsuz rekonstrüksiyon nedeniyle. „Dimitar Vlahov"daki evin, hatırlatıyorlar, bir dönem sosyalist dönem bir sağlık kurumuna ev sahipliği yaptığını ve İkinci Dünya Savaşı sırasında tarihi öneme sahip bir yer olduğunu.

İlk kez değil. Aktivistler, tanınmış yerel bir mimarın eseri olan „Park" restoranının da pandemi karantinası sırasında kurumsal bir tepki olmadan yıkıldığını hatırlatıyor. Soru, sonunda, mimari değil ahlaki: yetkililerin var oldukları işi yapması için daha ne olması gerekiyor? Ohri dünyaya müze-kent olarak satılıyor - ve müze parça parça yıkılıyor, tatil günlerinde, kimse bakmazken.